دیجیتالیشدن صنایع بزرگ ایران و نقش تجارت الکترونیک؛ از تجربه جهانی تا ضرورت داخلی
دیجیتالیشدن صنایع بزرگ ایران و نقش تجارت الکترونیک؛ از تجربه جهانی تا ضرورت داخلی
سید احمد حسینی1 سوزان سادات صدرالدینی یساول2
1) استادیار، گروه مدیریت و حسابداری، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایوان کی، سمنان، ایران
2) دانشجوی کارشناسی ارشد گروه مدیریت و حسابداری، گرایش تجارت الکترونیکی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه ایوان کی، سمنان، ایران
کد IOI مقاله
:
AAHA-ABKHEZ
محل انتشار :
پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
دیجیتالیشدن صنایع بزرگ و گسترش تجارت الکترونیک، دو روی یک روند واحد در اقتصاد دیجیتال معاصرند. این مقاله با روش تحلیلی–اسنادی و با تکیه بر گزارشهای رسمی (شاخص توسعه دولت الکترونیک سازمان ملل، شاخص آمادگی هوش مصنوعی دولت آکسفورد اینسایتس، و گزارشهای مرکز توسعه تجارت الکترونیکی وزارت صمت) به این پرسش میپردازد که صنایع و کسبوکارهای بزرگ ایران در مسیر دیجیتالیشدن و اتصال به زنجیره تجارت الکترونیک در کجا ایستادهاند. نخست مبانی نظری تجارت الکترونیک (انواع، ابعاد و ابزارها)، دولت الکترونیک، نظام انتقال وجوه الکترونیکی، مدیریت زنجیره تأمین دیجیتال و بازاریابی اینترنتی تبیین میشود؛ سپس با تحلیل شاخصهای بینالمللی و داخلی، سه شکاف ساختاری بنگاههای بزرگ ایرانی (حکمرانی داده، فاصله سیاستگذاری تا اجرا، و نیروی انسانی) شناسایی میگردد؛ و در ادامه با مقایسه تطبیقی تجربه عربستان سعودی و کره جنوبی، یک نقشه راه سهمرحلهای برای گذار بنگاههای بزرگ ارائه میشود. یافته کلیدی آن است که محدودیت اصلی نه فناوری و سرمایه، بلکه معماری حکمرانی داده و فقدان اتصال یکپارچه میان تولید هوشمند و کانال فروش دیجیتال است. رشد بازار تجارت الکترونیک ایران (۵۵۰۰ هزار میلیارد تومان در سال ۱۴۰۳) فرصتی است که تنها با پر کردن این شکاف به مزیت رقابتی پایدار بدل میشود.
کلمات کلیدی : تجارت الکترونیک دولت الکترونیک اقتصاد دیجیتال مدیریت زنجیره تأمین بازاریابی اینترنتی