تأثیر به‌کارگیری مداوم نیروی انسانی موقت و پیمانکاری در سازمان‌های پروژه‌محور: پیامدها، چالش‌ها و رویکردهای بهبود

تأثیر به‌کارگیری مداوم نیروی انسانی موقت و پیمانکاری در سازمان‌های پروژه‌محور: پیامدها، چالش‌ها و رویکردهای بهبود

علی کلهر1 هانیه شاهی2

1) کارشناس ارشد مدیریت اجرایی، کارشناس پروژه،
2) کارشناس ارشد مهندسی صنایع،

کد IOI مقاله : AAHA-ABZABB
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
    سازمان‌های پروژه‌محور، به‌ویژه سازمان‌هایی که در حوزه ساخت محصولات سفارشی یا اجرای پروژه‌های مقطعی فعالیت می‌کنند، معمولاً برای پاسخگویی به نوسانات حجم کار ناگزیرند از نیروی انسانی موقت، پیمانکاری یا تأمین نیرو استفاده کنند. هرچند این رویکرد در کوتاه‌مدت انعطاف‌پذیری و چابکی سازمان را افزایش می‌دهد، اما تداوم آن بدون سیاست‌گذاری شفاف و مدیریت مبتنی بر رویکرد انسانی می‌تواند پیامدهای مخربی به‌همراه داشته باشد؛ از جمله کاهش انگیزش، شکل‌گیری توقع تبدیل وضعیت به استخدام دائم، ایجاد دوگانگی هویتی، تشکیل جبهه‌های غیررسمی در برابر مدیریت، افت بهره‌وری و حتی بروز رفتارهای جمعی اعتراضی. یافته‌های پژوهش‌های بین‌المللی نشان می‌دهند که قراردادهای موقت با کاهش امنیت شغلی، تضعیف تعهد سازمانی و کاهش عملکرد مرتبط هستند. این مقاله با مرور ادبیات علمی و تحلیل شرایط واقعی سازمان‌های پروژه‌محور، پیامدهای استخدام نیروی موقت را تبیین کرده و راهکارهایی برای مدیریت اثربخش‌تر منابع انسانی در این سازمان‌ها ارائه می‌دهد.

کلمات کلیدی : نیروی انسانی موقت سازمان‌های پروژه‌محور امنیت شغلی تعهد سازمانی مدیریت منابع انسانی رفتارهای جمعی اعتراضی