بازاندیشی در اصل حاکمیت اراده در قراردادهای تجاری در پرتو مداخله هوش مصنوعی

بازاندیشی در اصل حاکمیت اراده در قراردادهای تجاری در پرتو مداخله هوش مصنوعی

فیروز احمدی1 سعیده نظری2

1) استادیار گروه حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد ایران
2) کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد ایران

کد IOI مقاله : AAHA-ABZGKF
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
    این پژوهش با هدف تحلیل انتقادی و تطبیقی چالش‌های حاکمیت اراده در حقوق قراردادهای الکترونیکی در پرتو نفوذ فزاینده هوش مصنوعی، به‌ویژه در حوزه قراردادهای هوشمند، انجام پذیرفته است. مقاله با بررسی محدودیت‌های اصول حاکم بر اراده در نظام حقوقی ایران و مقایسه آن با رویکردهای شفافیت‌محور در اتحادیه اروپا و تأکید بر “قصد بشری” در کامن لا، شکاف‌های تنظیم‌گری موجود را مشخص می‌کند. روش تحقیق ماهیتی توصیفی-تحلیلی داشته و با تکیه بر قواعد حقوق قراردادها و تحلیل تطبیقی، ابعاد حقوقی مداخله ماشین در تشکیل اراده را واکاوی می‌کند؛ همچنین، با تکمیل بحث اثبات قراردادهای تجاری بین‌المللی، تمایز میان قواعد شکلی و ماهوی اثبات را بر اساس قانون حاکم بر قرارداد و مقر دادگاه تبیین می‌نماید. نهایتاً، برای مدیریت ریسک‌های حقوقی ناشی از مداخله تصمیم‌سازهوش مصنوعی، چارچوبی دوگانه پیشنهاد می‌شود که مستلزم تعریف “مسئولیت فناورانه” و الزام قانونی برای ثبت الگوریتم‌ها می‌باشد تا اهلیت ماشین در مرزهای اراده قراردادی تعریف گردد و از این طریق، ضمن حفظ کارایی اقتصادی فناوری‌های نوین، بنیادهای اساسی نظام تعهدات در برابر تهدیدات ناشی از عدم شفافیت الگوریتمی محافظت شود.

کلمات کلیدی : قراردادتجاری هوش مصنوعی حاکمیت اراده