جایگاه و نقش داوری در قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول مصوب سال ۱۴۰۳

هما فرهنگ¹

1) سردفتر اسناد رسمی 130 قم

کد IOI مقاله : AAHA-ACZBCA
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
    چکیده قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول مصوب سال ۱۴۰۳ را می‌توان یکی از مهم‌ترین قوانین ناظر بر امنیت حقوقی، شفافیت معاملاتی و کاهش تعارضات ناشی از اسناد عادی در نظام حقوقی ایران دانست. این قانون با تأکید بر ثبت رسمی معاملات و محدود کردن آثار حقوقی اسناد ثبت‌نشده، درصدد تقویت نظم عمومی ثبتی و کاهش دعاوی مربوط به اموال غیرمنقول است. در این میان، داوری به عنوان یکی از شیوه‌های خصوصی حل‌وفصل اختلاف، همچنان در حقوق ایران جایگاه معتبر خود را حفظ کرده است؛ اما قانون جدید، قلمرو آن را در حوزه اموال غیرمنقول بازتعریف کرده است. این مقاله با رویکرد توصیفی ـ تحلیلی، جایگاه داوری را در پرتو قانون مزبور بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که داوری از یک‌سو در حل اختلافات قراردادی مربوط به املاک قابل اعمال است، اما از سوی دیگر نمی‌تواند جایگزین الزامات آمره ثبت رسمی شود. مطابق متن رسمی قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول مصوب سال ۱۴۰۳ ، اشاره مستقیم به داوری در ماده ۱ و تبصره ۱ ماده ۱ آمده و همین امر نشان می‌دهد که قانون‌گذار، داوری را به عنوان مرجع حل اختلاف پذیرفته، اما آن را تابع نظم عمومی ثبتی و تشریفات رسمی کرده است. در نتیجه، داوری در این قانون نه حذف شده و نه بی‌اثر، بلکه در چارچوبی محدود، مکمل و غیرمستقل نسبت به ثبت رسمی عمل می‌کند. کلیدواژه‌ها: داوری، ثبت رسمی، اموال غیرمنقول، نظم عمومی ثبتی، اسناد عادی، حل‌وفصل اختلافات

کلمات کلیدی : ‌ها داوری ثبت رسمی اموال غیرمنقول نظم عمومی ثبتی اسناد عادی حل‌وفصل اختلافات