اقتصاد گردشگری عشایر، نظم و امنیت

زهرا آرمین¹

1) دانشجو

کد IOI مقاله : AAHA-ACZZHF
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
    چکیده امروزه گردشگري يكي از منابع مهم درتوسعه جوامع انساني محسوب مي شود. دراين راستا گردشگري عشايري يكي از نوين ترين زيرشاخه هاي گردشگري است كه چشم اندازهاي مناطق عشايري و مهمتر ازآن نحوه زندگي وآداب ورسوم آنان براي جامعه يكجانشين وخسته ازرفتارهاي تكراري مي تواند از جذابيت خاصي برخوردار باشد. اين نوع از گردشگري مي تواند به عنوان يك راهبرد با برنامه ريزي اصولي و شناسايي مزيت ها و محدوديت هاي گردشگري عشايري، نقش موثري در توسعه و تنوع بخشي به اقتصاد منطقه اي و به خصوص جامعه كوچ نشين، بر عهده داشته باشد. از طرفی رشد و توسعه اقتصادی، پدیده ای کاملاً امنیت محور بوده ویکی از بخش های اقتصادی که درصورت عدم وجود امنیت به شدت آسیب می بیند، صنعت گردشگری است. رابطه بین گردشگری و امنیت دوسویه است. بطوری که امنیت سبب رونق گردشگری و گردشگری موجبات امنیت پایدار را فراهم می سازد. آنچه در اين تحقيق مورد بررسي و تحليل است، آثار و پيامدهايي است كه امنیت براقتصادگردشگری و بلاتبع گردشگری بر امنیت دارد. روش اين پژوهش، رويكردی تحليلي، توصيفي و واکاوی به روش اسنادی و كتابخانه ای است. يافته‌ها نشان مي‌دهد، ميان گردشگري، ثبات، توسعه و امنيت رابطه أي تعريف شده وجود دارد چرا كه توسعه زیر ساختهای گردشگری، همكاری دستگاههای فرهنگی و تبلیغات مناسب و مشاركت گسترده دستگاههای امنیتی و اطلاعاتی همزمان با توسعه گردشگری، توسعه امنیت ملی را نیز به همراه خواهد داشت و هرگونه بروز ناامني و بكارگيري خشونت در سطوح مختلف، زيان هاي جبران ناپذيري به اين صنعت وارد مي سازد. در اين مقاله سعي شده ضمن بررسي اهميت گردشگري و نقش امنيت در توسعه توريسم عشایری و بالعکس، به بررسي موانع اصلي توسعه جهانگردي در جامعه عشایری نیز پرداخته شود و راهكارهايي در این زمينه ارائه گردد.

کلمات کلیدی : واژگان كليدي گردشگري اقتصاد گردشگري نظم و امنيت امنيت گردشگري گردشگري عشايري