نظریه مدرسه بالنده؛ از نگاه متفاوت به انسان تا الگوی انسان‌محور برای تحول بنیادین پرورشی

نظریه مدرسه بالنده؛ از نگاه متفاوت به انسان تا الگوی انسان‌محور برای تحول بنیادین پرورشی

اسداله محمدی رئوف1 طاهره اندیشمند2

1) دبیر آموزش وپرورش ،پژوهشگر حوزه تعلیم وتربیت ودانشجوی ترم اول دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه آزاد اسلامی نیشابور
2) مدیردبستان وپژوهشگر وکارشناس ارشد مهندسی نرم افزار کامپیوتر از دانشگاه آزاد اسلامی سبزوار

کد IOI مقاله : AAHA-ACZZKH
محل انتشار : پنجمین کنگره بین المللی مدیریت، اقتصاد، علوم انسانی، آموزش و پرورش و توسعه کسب و کار(5icmba.ir)
چکیده :
    چکیده مدرسه صرفاً نهادی برای انتقال دانش و سنجش عملکرد تحصیلی نیست، بلکه محیطی انسانی برای رشد، شکل‌گیری هویت، کشف استعدادها، یادگیری اجتماعی و آماده‌سازی انسان برای زندگی مسئولانه است. مسئله اصلی این پژوهش آن است که چگونه می‌توان مدرسه‌ای را طراحی و اداره کرد که به جای تمرکز افراطی بر کاستی‌ها و برچسب‌ها، انسان و ظرفیت‌های رشد او را در مرکز تصمیم‌ها و فعالیت‌های تربیتی قرار دهد. هدف پژوهش، تدوین و تبیین چارچوب مفهومی مدرسه بالنده به عنوان الگویی انسان‌محور برای تحول تربیتی، بر پایه تحلیل تجربه‌های زیسته حرفه‌ای در آموزش و پرورش است. پژوهش با رویکرد کیفی و با استفاده از تحلیل تجربه‌های زیسته انجام شده و تجربه‌های حرفه‌ای در حوزه تدریس، مدیریت مدرسه، تعامل با معلمان، دانش‌آموزان و خانواده‌ها، حل تعارض و ایجاد فرصت‌های رشد مورد تحلیل مفهومی قرار گرفته است. یافته‌ها ده مؤلفه به‌هم‌پیوسته را نشان می‌دهد: نگاه انسان‌محور، رابطه مبتنی بر اعتماد، فرصت دوباره برای تغییر و رشد، کشف و شکوفایی استعدادها، عدالت تربیتی، امیدآفرینی، مسئولیت اجتماعی، میانجی‌گری و مدیریت تعارض، مشارکت خانواده و رهبری تربیتی و جانشین‌پروری. بر اساس چارچوب پیشنهادی، تغییر نگاه به انسان، رابطه را دگرگون می‌کند؛ رابطه مبتنی بر اعتماد، امکان شناخت ظرفیت‌ها و فراهم کردن فرصت رشد را افزایش می‌دهد و تداوم این چرخه می‌تواند به شکل‌گیری فرهنگ مدرسه‌ای بالنده منجر شود. نوآوری پژوهش در تبدیل تجربه‌های حرفه‌ای به چارچوبی منسجم و قابل پیاده‌سازی برای تحول مدرسه است.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی مدرسه بالنده انسان‌محوری تجربه زیسته اعتماد ظرفیت‌محوری رهبری تربیتی