حملونقل پایدار و کاهش ردپای کربن در کلانشهرها
حملونقل پایدار و کاهش ردپای کربن در کلانشهرها
محمد باقر حسین پور1
1) کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری
کد IOI مقاله
:
AAHC-ABBKEB
محل انتشار :
کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
بخش حملونقل شهری یکی از مهمترین منابع انتشار گازهای گلخانهای در جهان است و سهم آن در کل انتشار جهانی CO2 حدود ۲۳ تا ۲۵ درصد برآورد میشود. طبق گزارش آژانس بینالمللی انرژی (IEA)، در سال 2023 میزان انتشار دیاکسیدکربن از بخش حملونقل به حدود 8.2 گیگاتن رسید که بیش از 40 درصد آن مربوط به حملونقل شهری بوده است. کلانشهرها بهدلیل تراکم جمعیت، وابستگی به خودروهای شخصی و الگوهای توسعه پراکنده، سهم قابل توجهی در تولید گازهای گلخانهای دارند. این مقاله با رویکرد تحلیلی–توصیفی به بررسی مفهوم حملونقل پایدار، شاخصهای سنجش ردپای کربن، سیاستهای کاهش انتشار، نقش طراحی شهری و فناوریهای نوین میپردازد. نتایج نشان میدهد که ترکیب سیاستهای توسعه حملونقل عمومی برقی، شهر فشرده، توسعه مبتنی بر حملونقل عمومی (TOD)، قیمتگذاری کربن و تغییر رفتار شهروندان میتواند تا ۴۵ درصد انتشار کربن شهری را تا سال 2035 کاهش دهد.
کلمات کلیدی : حملونقل پایدار ردپای کربن کلانشهر توسعه پایدار تغییر اقلیم برنامهریزی شهری