مدل سازی رابطه بین توان مدیریت فردی و کیفیت اجرای برنامه های تمرین اصلاحی و توانبخشی ورزشی
مدل سازی رابطه بین توان مدیریت فردی و کیفیت اجرای برنامه های تمرین اصلاحی و توانبخشی ورزشی
مهرداد محمدزاده1
1) دانشجوی کارشناسی ارشد علوم ورزشی گرایش آسیب شناسی و حرکات اصلاحی_تربیت بدنی سازگارانه و ورزش معلولین دانشگاه گیلان
کد IOI مقاله
:
AAHC-ABFBKH
محل انتشار :
کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
چکیده:
تمرینات اصلاحی و برنامههای توانبخشی ورزشی به عنوان یکی از مهمترین راهکارهای پیشگیری از آسیبهای اسکلتی–عضلانی و بهبود عملکرد حرکتی ورزشکاران شناخته میشوند. با این حال، کیفیت اجرای این برنامهها تنها به دانش فنی مربیان و متخصصان وابسته نیست و عوامل مدیریتی فردی نیز نقش قابل توجهی در موفقیت اجرای آنها دارند. هدف پژوهش حاضر مدلسازی رابطه بین توان مدیریت فردی و کیفیت اجرای برنامههای تمرین اصلاحی و توانبخشی ورزشی در میان دانشجویان و فعالان حوزه علوم ورزشی است. این پژوهش از نوع مطالعات توصیفی–همبستگی بوده و تلاش میکند با بهرهگیری از رویکردهای آماری، میزان تأثیر مهارتهایی نظیر برنامهریزی فردی، مدیریت زمان، خودنظمدهی، تصمیمگیری و توانایی سازماندهی فعالیتهای تمرینی را بر کیفیت اجرای برنامههای اصلاحی و توانبخشی بررسی کند.
نتایج مطالعات پیشین نشان میدهد که وجود مهارتهای مدیریتی فردی در میان مربیان و متخصصان ورزش میتواند موجب بهبود فرآیند برنامهریزی تمرین، افزایش پایبندی ورزشکاران به برنامههای درمانی، و ارتقای اثربخشی مداخلات تمرینی شود. همچنین پژوهشهای جدید در حوزه مدیریت ورزشی و علوم توانبخشی نشان دادهاند که ترکیب دانش تخصصی تمرینات اصلاحی با مهارتهای مدیریت فردی میتواند کیفیت اجرای برنامههای تمرینی را به طور معناداری افزایش دهد. بر این اساس، پژوهش حاضر تلاش دارد با ارائه یک مدل مفهومی، نقش توان مدیریت فردی را در ارتقای کیفیت اجرای برنامههای تمرین اصلاحی و توانبخشی تبیین نماید. یافتههای این مطالعه میتواند برای مربیان، دانشجویان علوم ورزشی، متخصصان توانبخشی و مدیران حوزه ورزش کاربردی بوده و به بهبود فرآیند طراحی و اجرای برنامههای اصلاحی و توانبخشی کمک کند.
کلمات کلیدی : واژگان کلیدی مدیریت فردی تمرینات اصلاحی توانبخشی ورزشی کیفیت اجرای برنامه تمرینی علوم ورزشی