اثربخشی سیاست مالی در شرایط محدودیت بدهی: شواهد تجربی از اقتصاد ایران

اثربخشی سیاست مالی در شرایط محدودیت بدهی: شواهد تجربی از اقتصاد ایران

سمیه تروال1

1) کارشناسی ارشد علوم اقتصادی، گروه علوم اقتصادی دانشگاه پیام نور مرکز اصفهان، اصفهان، ایران

کد IOI مقاله : AAHC-ABFFGH
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    هدف این پژوهش، بررسی اثربخشی سیاست مالی در اقتصاد ایران با تأکید بر نقش محدودیت بدهی و شرایط سلطه مالی است. با استفاده از داده‌های سالانه و به‌کارگیری الگوهای غیرخطی آستانه‌ای و گذار هموار، رابطه میان مخارج و بدهی دولت با تولید واقعی در رژیم‌های مختلف بدهی عمومی و شرایط سلطه مالی بررسی می‌شود. آستانه‌های پایداری بدهی عمومی به‌صورت درون‌زا برآورد شده و بر اساس آن، رژیم‌های «بدهی پایین»، «بدهی متوسط» و «بدهی بالا» تعریف می‌گردند. نتایج نشان می‌دهد که ضریب فزاینده مخارج دولت در رژیم بدهی پایین و در شرایط سلطه مالی خفیف، به‌طور معناداری بزرگ‌تر از یک است، در حالی که در رژیم بدهی بالا و در حضور سلطه مالی، این ضریب به‌طور محسوسی کاهش می‌یابد و در برخی مشخصات از نظر آماری با صفر تفاوت معناداری ندارد. همچنین شواهد حاکی از آن است که آستانه‌های بدهی و ضرایب فزاینده مالی ماهیتاً «کشور–محور» بوده و تعمیم آستانه‌های جهانی به اقتصاد ایران مناسب نیست. یافته‌های پژوهش بر لزوم توجه هم‌زمان به سطح بدهی عمومی، درجه سلطه مالی، شرایط چرخه تجاری و ساختار درآمدی دولت در طراحی سیاست مالی کارا تأکید دارد.

کلمات کلیدی : سیاست مالی ضریب فزاینده مالی بدهی عمومی سلطه مالی مدل آستانه‌ای اقتصاد ایران