نقش شفافیت مالی در ارتقای پاسخگویی و عملکرد سازمان‌های بخش عمومی (مطالعه موردی دستگاه‌های دولتی شیراز)

نقش شفافیت مالی در ارتقای پاسخگویی و عملکرد سازمان‌های بخش عمومی (مطالعه موردی دستگاه‌های دولتی شیراز)

فاطمه کریم زاده1 لیلا رهگذر2

1) کارشناسی ارشد علوم اقتصادی دانشگاه آزاد اسلامی واحد شیراز
2) هیئت علمی گروه اقتصاد دانشگاه آزاد اسلامی، واحد لارستان

کد IOI مقاله : AAHC-ABFFZE
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    هدف اصلی این پژوهش، بررسی نقش شفافیت مالی در ارتقای پاسخگویی و عملکرد سازمان‌های بخش عمومی بود. بدین منظور، مطالعه‌ای توصیفی-همبستگی با روش معادلات ساختاری بر روی جامعه‌ای متشکل از ۳۸۴ نفر از کارشناسان، مدیران مالی و مدیران ارشد دستگاه‌های اجرایی و سازمان‌های دولتی شیراز انجام شد که حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران تعیین گردید. ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسش‌نامه‌های استاندارد پاسخگویی سازمانی جانسن (۲۰۰۱)، عملکرد سازمانی کاپلان و نورتون (۲۰۰۱) و شفافیت مالی کاپیتس و کریگ (۱۹۹۸) بود. یافته‌های پژوهش نشان داد ابعاد شفافیت مالی شامل دسترسی عمومی به اطلاعات، کیفیت و دقت گزارش‌دهی و نظارت و حسابرسی، همگی تأثیرات مثبت و معناداری بر عملکرد سازمانی دارند. مهم‌ترین یافته پژوهش، تأثیر مستقیم و بسیار قوی پاسخگویی بر عملکرد سازمانی بود که نشان‌دهنده نقش حیاتی این متغیر در بهبود فرآیندها و بهینه‌سازی منابع در سازمان‌های بخش عمومی است. همچنین، تحلیل اثرات غیرمستقیم نشان داد که نظارت و حسابرسی با ضریب ۰.۲۸۰، کیفیت گزارش‌دهی با ۰.۱۹۴ و دسترسی به اطلاعات با ۰.۱۵۴، همگی از طریق تقویت پاسخگویی بر عملکرد سازمانی تأثیر می‌گذارند. این نتایج تأکید دارند که صرفِ شفافیت کافی نیست، بلکه باید منجر به پاسخگویی شود تا بتواند به بهبود عملکرد منجر گردد؛ بنابراین، تقویت زیرساخت‌های پاسخگویی و ایجاد فرهنگ مسئولیت‌پذیری، راهبردی کلیدی برای ارتقای عملکرد در بخش عمومی محسوب می‌شود.

کلمات کلیدی : شفافیت مالی پاسخگویی عملکرد سازمان‌های بخش عمومی مدل‌سازی معادلات ساختاری