مدلیابی معادلات ساختاری تأثیر اضطراب بیماری کرونا بر استرس شغلی و سازگاری شغلی کارکنان آموزش و پرورش ایران مطالعه موردی: آموزش و پرورش خراسان رضوی
مدلیابی معادلات ساختاری تأثیر اضطراب بیماری کرونا بر استرس شغلی و سازگاری شغلی کارکنان آموزش و پرورش ایران مطالعه موردی: آموزش و پرورش خراسان رضوی
رامین کیانی بجستانی1 جواد دیهیم2
1) کارشناس ارشد مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران.
2) دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور،
کد IOI مقاله
:
AAHC-ABHEGG
محل انتشار :
کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
همهگیری بیماری کرونا علاوه بر ایجاد تهدیدهای جسمانی، پیامدهای روانشناختی گستردهای برای کارکنان سازمانها به همراه داشت. اضطراب ناشی از ابتلا به بیماری، تغییرات در شرایط کاری و نگرانیهای مرتبط با سلامت، موجب افزایش استرس شغلی و کاهش سازگاری شغلی کارکنان شد. کارکنان آموزش و پرورش به دلیل نقش حساس خود در ارائه خدمات آموزشی، از جمله گروههایی هستند که در دوران همهگیری با فشارهای روانی و شغلی قابل توجهی مواجه بودند. از اینرو، شناسایی روابط ساختاری بین اضطراب بیماری کرونا، استرس شغلی و سازگاری شغلی میتواند زمینه مناسبی برای طراحی مداخلات سازمانی و ارتقای سلامت روان کارکنان فراهم سازد. پژوهش حاضر با هدف مدلیابی معادلات ساختاری تأثیر اضطراب بیماری کرونا بر استرس شغلی و سازگاری شغلی کارکنان آموزش و پرورش ایران انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، توصیفی از نوع همبستگی مبتنی بر مدلیابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل تمامی کارکنان ادارات آموزش و پرورش خراسان رضوی بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۲۱۰ نفر برآورد و به روش نمونهگیری تصادفی ساده انتخاب شد. برای گردآوری دادهها از پرسشنامه اضطراب کرونا علی پور وهمکاران (1398)، پرسشنامه استرس شغلی اسیپو1987 گردآوری شدند. روایی ابزارها با بهرهگیری از روایی محتوا و تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آنها از طریق ضریب آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی تأیید شد. دادهها با استفاده از نرمافزارهای SPSS و SmartPLS تحلیل شدند. برای آزمون روابط بین متغیرها از مدلیابی معادلات ساختاری استفاده شد.نتایج حاصل از پژوهش نشان داد اضطراب بيماري كرونا با استرس شغلی و سازگاری شغلی کارکنان آموزش و پرورش خراسان رضوي رابطه دارد و بین اضطراب بیماری کرونا با سازگاری شغلی کارکنان رابطه معنیداری وجود دارد و سازگاري شغلي بر اساس مؤلفههای اضطراب بیماری کرونا قابل پیشبینی است. بین اضطراب بیماری کرونا با استرس شغلي کارکنان آموزش و پرورش استان خراسان رضوی رابطه معنیداری وجود دارد و استرس شغلي بر اساس مؤلفههای اضطراب بیماری کرونا قابل پیشبینی است. همچنین، یافتههای پژوهش نشان میدهد که اضطراب بیماری کرونا از مهمترین عوامل مؤثر بر افزایش استرس شغلی و کاهش سازگاری شغلی کارکنان آموزش و پرورش است. بنابراین، مدیران و سیاستگذاران آموزشی باید با طراحی برنامههای ارتقای سلامت روان، آموزش مهارتهای مدیریت استرس، تقویت تابآوری و توسعه حمایتهای سازمانی، زمینه کاهش پیامدهای روانشناختی بحرانهای سلامت و بهبود سازگاری شغلی کارکنان را فراهم آورند. نتایج این پژوهش میتواند مبنای مناسبی برای تدوین راهبردهای منابع انسانی و ارتقای بهرهوری سازمانی در نظام آموزش و پرورش باشد.
کلمات کلیدی : اضطراب بیماری کرونا استرس شغلی سازگاری شغلی مدلیابی معادلات ساختاری کارکنان آموزش و پرورش سلامت روان