تحلیل هویت شخصیت سیاوش در رمان «پارسیان و من (راز کوه پرنده)» بر اساس نظریه رشد روانی اجتماعی اریکسون

تحلیل هویت شخصیت سیاوش در رمان «پارسیان و من (راز کوه پرنده)» بر اساس نظریه رشد روانی اجتماعی اریکسون

فرزانه سالمی1 ترنم شکاری2 زهرا عیدی3

1) کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی
2) دانش‌آموز سمپاد
3) دانش‌آموز سمپاد

کد IOI مقاله : AAHC-ABHFFB
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    هویت‌یابی یکی از مهم‌ترین چالش‌های رشدی در دوره نوجوانی است. نظریه اریک اریکسون با تأکید بر بحران «هویت در برابر سردرگمی نقش»، چارچوبی مناسب برای تحلیل شخصیت‌های داستانی نوجوان فراهم می‌کند. این پژوهش با هدف تحلیل ابعاد هویت شخصیت سیاوش در جلد دوم مجموعه «پارسیان و من» (راز کوه پرنده) انجام شده است. این مطالعه به روش کیفی و با رویکرد تحلیل محتوای مبتنی بر نظریه انجام شد. داده‌ها از متن رمان «پارسیان و من: راز کوه پرنده» اثر آرمان آرین (۱۳۸۳) و نیز منابع نظری گردآوری گردید. ابعاد هویت (فردی، خانوادگی، اجتماعی، جسمی و ملی) بررسی شد. یافته‌ها نشان داد سیاوش به دلیل بی‌سرپرستی دچار سردرگمی هویت فردی است («پسر بچه یتیم و آواره‌ای با سیزده سال سن و یک نام که سیاوش بود»). در طول داستان، او به تدریج با شخصیت‌هایی مانند رستم و رودابه پیوند عاطفی برقرار می‌کند، هویت اجتماعی خود را از طریق همراهی با گروه می‌یابد، نخستین دلبستگی عاطفی را تجربه می‌کند و سرانجام به هویت ملی و مسئولیت‌پذیری نسبت به ایران دست می‌یابد. رمان «راز کوه پرنده» با بازآفرینی اسطوره‌های شاهنامه به زبانی ملموس، توانسته بحران‌های هویت نوجوانی (فردی، خانوادگی، اجتماعی، جنسی و ملی) را در قالب شخصیت سیاوش به تصویر بکشد. این اثر می‌تواند به‌عنوان الگویی برای بازنویسی متون کهن در جهت کمک به هویت‌یابی نوجوانان معاصر ایرانی به کار رود. واژگان کلیدی: هویت، نظریه اریکسون، سیاوش، پارسیان و من، نوجوانی، شاهنامه.

کلمات کلیدی : واژگان کلیدی هویت نظریه اریکسون سیاوش پارسیان و من نوجوانی شاهنامه