نقش روایت‌گری راهبردی برند در جذب سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکت‌های دانش‌بنیان: ارائه یک چارچوب مفهومی

نقش روایت‌گری راهبردی برند در جذب سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکت‌های دانش‌بنیان: ارائه یک چارچوب مفهومی

علی لزگی پور طسوج1 وحید فتاحی سرند2 علی یاوری3

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت بازرگانی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.
2) استادیار، گروه مدیریت، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.
3) دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت بازرگانی، واحد شبستر، دانشگاه آزاد اسلامی، شبستر، ایران.

کد IOI مقاله : AAHC-ABHKAH
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    هدف: شرکت‌های دانش‌بنیان با وجود برخورداری از نوآوری‌های فناورانه، در مرحله جذب سرمایه‌گذاری خطرپذیر با چالش‌های جدی مواجه‌اند؛ چالشی که پژوهش‌های پیشین عمدتاً آن را از دریچه عوامل مالی و ساختاری بررسی کرده‌اند. هدف پژوهش حاضر، تبیین نقش روایت‌گری راهبردی برند به‌عنوان یک سازوکار سیگنال‌دهی در کاهش عدم تقارن اطلاعاتی و ارائه یک چارچوب مفهومی در زیست‌بوم نوآوری است. روش‌شناسی: این پژوهش با رویکردی کیفی و روش مرور تحلیلی-مفهومی ادبیات نظری و تجربی در حوزه‌های کارآفرینی فرهنگی، نظریه سیگنال‌دهی و روایت‌شناسی کسب‌وکار انجام شده است. یافته‌ها: ترکیب روایت‌های شش‌گانه (هویت، فرصت، فرافکن، شکست، چرخش و تدبیر منابع) از طریق ایجاد مشروعیت ادراک‌شده و اعتماد شناختی-عاطفی در ذهن سرمایه‌گذار، بر تصمیم سرمایه‌گذاری خطرپذیر اثرگذار است؛ اثری که توسط میزان بلوغ اکوسیستم نوآوری و زمینه نهادی تعدیل می‌شود. نتیجه‌گیری و کاربردها: بر پایه این چارچوب، پنج گزاره پژوهشی تدوین شده و پیشنهادهایی کاربردی برای مدیران دانش‌بنیان، پارک‌های علم و فناوری و صندوق‌های سرمایه‌گذاری خطرپذیر ارائه گردیده است.

کلمات کلیدی : روایت‌گری برند سرمایه‌گذاری خطرپذیر شرکت‌های دانش‌بنیان کارآفرینی فرهنگی نظریه سیگنال‌دهی