رابطه انباشت کربن و آنومالی دمای جهانی

رابطه انباشت کربن و آنومالی دمای جهانی

اصغر علی زاده1

1) دانشجوی کارشناسی‌ارشد اقتصاد گرایش برنامه ریزی سیستمهای اقتصادی دانشگاه تبریز

کد IOI مقاله : AAHC-ABKAHF
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    افزایش انباشت گازهای گلخانه‌ای در اتمسفر و گرمایش جهانی، از بزرگ‌ترین چالش‌های قرن بیست‌ویکم است. بخش انرژی و صنعت با سهم حدود ۸۹٪ از کل انتشار CO₂ جهانی، نقش تعیین‌کننده‌ای در این پدیده دارند. با وجود مطالعات متعدد، اغلب پژوهش‌های داخلی فاقد تحلیل‌های اقتصادسنجی بلندمدت و مدل‌سازی رابطه غیرخطی بین انباشت کربن و دما هستند. این پژوهش با هدف تحلیل کمی رابطه بین انباشت دی‌اکسید کربن و آنومالی دمای جهانی طی دوره ۱۹۷۹-۲۰۲۳، با استفاده از داده‌های رسمی ناسا و NOAA و بر مبنای یک مدل رگرسیون غیرخطی لگاریتمی مبتنی بر فیزیک اقلیم انجام شده است. نتایج برآورد نشان می‌دهد که مدل برازش‌یافته توانسته ۸۴.۹ درصد از تغییرات آنومالی دمای جهانی را توضیح دهد. ضریب لگاریتم انباشت CO₂ برابر با ۳.۸۵۱ و از نظر آماری بسیار معنادار است(p<0.001)0 کشش محاسبه‌شده آنومالی دمای جهانی نسبت به انباشت کربن (۲.۰۱۶) حاکی از حساسیت بالای سیستم اقلیمی است؛ به‌گونه‌ای که هر ۱٪ افزایش در نسبت انباشت CO₂ به سطح پیشاصنعتی، منجر به ۰.۰۲۰۲ درجه سانتی‌گراد افزایش در آنومالی دمای جهانی می‌شود. مدل پیش‌بینی می‌کند که در صورت افزایش انباشت CO₂ به ppm ۵۶۰ ، آنومالی دمای جهانی به ۲.۱۱۲ درجه سانتی‌گراد خواهد رسید. یافته‌ها بر ضرورت سرمایه‌گذاری در فناوری‌های کم‌کربن، توسعه اقتصاد دانش‌بنیان سبز، استقرار سیستم مالیات کربن و همکاری بین‌المللی تأکید دارند. دانشگاه‌ها به‌عنوان موتورهای تولید دانش و نوآوری، مسئولیتی تاریخی در هدایت گذار به جامعه‌ای کم‌کربن و تاب‌آور بر عهده دارند. همان‌گونه که نوردهاوس اشاره کرده است، هزینه‌های تأخیر در اقدام، بسیار بیشتر از هزینه‌های اقدام فوری خواهد بود.

کلمات کلیدی : گرمایش جهانی انباشت دی‌اکسید کربن آنومالی دمای جهانی اقتصاد دانش‌بنیان اقتصادسنجی اقلیم مدل‌های سری زمانی jel classification q54 q53 c22 o44 o32 h23