طراحی الگوی مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش میانجی یادگیری سازمانی

طراحی الگوی مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش میانجی یادگیری سازمانی

علی بشیری1

1) دانشجوی دکتری رشته مدیریت دولتی، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.

کد IOI مقاله : AAHC-ABKFBF
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش میانجی یادگیری سازمانی انجام شد. با توجه به گسترش روزافزون فناوری‌های هوش مصنوعی، افزایش پیچیدگی محیط کسب‌وکار و ضرورت استقرار نظام‌های مدیریت کیفیت پایدار در سازمان‌ها، بهره‌گیری از قابلیت‌های هوش مصنوعی در کنار توسعه یادگیری سازمانی به‌عنوان سازوکاری مؤثر برای ارتقای کیفیت، بهبود عملکرد سازمانی و تحقق پایداری از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، کیفی با رویکرد تحلیل مضمون انجام شد. جامعه پژوهش شامل اساتید دانشگاه در حوزه‌های مدیریت کیفیت، مدیریت صنعتی، مدیریت دولتی، هوش مصنوعی و یادگیری سازمانی، مدیران ارشد و کارشناسان سازمان‌های دولتی و خصوصی، متخصصان فناوری اطلاعات و خبرگان حوزه مدیریت کیفیت بود. مشارکت‌کنندگان با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شدند و فرایند نمونه‌گیری تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. ابزار گردآوری داده‌ها، مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق بود و داده‌های حاصل با استفاده از روش تحلیل مضمون براون و کلارک (2006) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته‌های پژوهش منجر به شناسایی یک مضمون فراگیر، نه مضمون سازمان‌دهنده و مجموعه‌ای از مضامین پایه شد. مضمون فراگیر پژوهش «مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی با نقش میانجی یادگیری سازمانی» بود. مضامین سازمان‌دهنده شامل زیرساخت‌های هوش مصنوعی، قابلیت‌های هوش مصنوعی، یادگیری سازمانی، رهبری و فرهنگ کیفیت، مدیریت فرآیندها و بهبود مستمر، مدیریت دانش و تصمیم‌گیری داده‌محور، پایداری اقتصادی، پایداری اجتماعی و پایداری زیست‌محیطی بودند. نتایج پژوهش نشان داد که توسعه زیرساخت‌های فناورانه، به‌کارگیری قابلیت‌های هوش مصنوعی در تحلیل و تصمیم‌گیری، تقویت یادگیری سازمانی، توسعه فرهنگ بهبود مستمر، مدیریت اثربخش دانش، بهینه‌سازی فرآیندهای سازمانی و توجه هم‌زمان به ابعاد اقتصادی، اجتماعی و زیست‌محیطی، از مهم‌ترین عوامل تحقق مدیریت کیفیت پایدار هستند. همچنین، یادگیری سازمانی با تسهیل خلق، انتقال و به‌کارگیری دانش، نقش میانجی مؤثری در تبدیل قابلیت‌های هوش مصنوعی به بهبود مستمر کیفیت و تحقق پایداری سازمانی ایفا می‌کند. بر این اساس، الگوی ارائه‌شده می‌تواند به‌عنوان چارچوبی راهبردی برای سیاست‌گذاران، مدیران و تصمیم‌گیرندگان سازمان‌های دولتی و خصوصی در طراحی و استقرار نظام‌های مدیریت کیفیت پایدار مبتنی بر هوش مصنوعی و ارتقای قابلیت‌های یادگیری سازمانی مورد استفاده قرار گیرد.

کلمات کلیدی : مدیریت کیفیت پایدار هوش مصنوعی یادگیری سازمانی تحلیل مضمون براون و کلارک