بررسی تأثیر جو ایمنی سازمانی بر استفاده از کمربند ایمنی در خدمات آتش‌نشانی با نقش میانجی جو ایمنی گروه‌های کاری در شرایط بحران

بررسی تأثیر جو ایمنی سازمانی بر استفاده از کمربند ایمنی در خدمات آتش‌نشانی با نقش میانجی جو ایمنی گروه‌های کاری در شرایط بحران

وحید آرام1 سید امیر شمس نیا2

1) گروه مهندسی صنایع، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
2) گروه سنجش از دور و GIS، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

کد IOI مقاله : AAHC-ABKHEH
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    هدف این تحقیق، بررسی تأثیر جو ایمنی سازمانی بر استفاده از کمربند ایمنی در خدمات آتش‌نشانی با نقش میانجی جو ایمنی گروه‌های کاری در شرایط بحران است. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-پیمایشی و همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه پرسنل عملیاتی سازمان آتش‌نشانی شیراز به تعداد ۷۸۰ نفر بود که بر اساس فرمول کوکران، ۱۰۸ نفر به عنوان نمونه و به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه‌ای انتخاب شدند. داده‌ها با استفاده از سه پرسشنامه استاندارد جمع‌آوری گردید و روایی و پایایی آن‌ها تأیید شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با روش مدل‌سازی معادلات ساختاری با رویکرد حداقل مربعات جزئی و با استفاده از نرم‌افزارهای SPSS و SmartPLS انجام گرفت. یافته‌ها نشان داد جو ایمنی سازمانی به‌صورت مستقیم بر استفاده از کمربند ایمنی تأثیر معناداری ندارد، اما این تأثیر به‌صورت غیرمستقیم و از طریق متغیر میانجی جو ایمنی گروه‌های کاری اعمال می‌شود. شاخص واریانس حساب شده برابر با ۷۳.۴ درصد محاسبه گردید که نشان‌دهنده میانجی‌گری جزئی است. همچنین تمامی هشت فرضیه فرعی تحقیق تأیید شدند و قوی‌ترین ضریب مسیر مربوط به تأثیر جو ایمنی گروه‌های کاری بر انسجام افقی و ضعیف‌ترین مربوط به تأثیر جو ایمنی گروه‌های کاری بر استفاده از کمربند ایمنی بود. بر اساس یافته‌ها، مدیران ارشد سازمان‌های آتش‌نشانی باید تمرکز مداخلات ایمنی خود را از سطح سازمان به سطح گروه‌های کاری معطوف کنند.

کلمات کلیدی : جو ایمنی سازمانی جو ایمنی گروه‌های کاری استفاده از کمربند ایمنی خدمات آتش‌نشانی شرایط بحران مدل‌سازی معادلات ساختاری