تبیین سازوکار شکل‌گیری رفتارهای حمایت‌گر برند کارکنان در مواجهه با تنهایی سازمانی: یک مدل مفهومی مبتنی بر نظریه حفظ منابع

تبیین سازوکار شکل‌گیری رفتارهای حمایت‌گر برند کارکنان در مواجهه با تنهایی سازمانی: یک مدل مفهومی مبتنی بر نظریه حفظ منابع

ثنا امیری1

1) کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی گرایش مدیریت استراتژیک، دانشگاه علامه طباطبایی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : AAHC-ABKZAG
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    در شرایط رقابتی امروز، کارکنان به عنوان یکی از مهم‌ترین عوامل انتقال‌دهنده ارزش‌های برند، نقش تعیین‌کننده‌ای در موفقیت برند سازمان ایفا می‌کنند. ازاین‌رو، رفتارهای حمایت‌گر برند کارکنان به عنوان یکی از پیامدهای مهم مدیریت برند داخلی، مورد توجه پژوهشگران حوزه مدیریت منابع انسانی و بازاریابی قرار گرفته است. با این حال، شکل‌گیری این رفتارها تنها تحت تأثیر اقدامات سازمانی نیست، بلکه تجربه‌های روان‌شناختی کارکنان در محیط کار نیز می‌تواند بر میزان ارتباط و مشارکت آنان با سازمان اثرگذار باشد. هدف پژوهش حاضر ارائه چارچوبی مفهومی برای تبیین سازوکار شکل‌گیری رفتارهای حمایت‌گر برند کارکنان در مواجهه با تنهایی سازمانی است. این پژوهش با اتکا بر نظریه حفظ منابع (COR)، استدلال می‌کند که تنهایی سازمانی به عنوان نشانه‌ای از کاهش منابع اجتماعی کارکنان، می‌تواند با تضعیف پیوندهای روان‌شناختی آنان با سازمان، از طریق اثرگذاری بر هویت سازمانی و اشتیاق شغلی، رفتارهای برندمحور کارکنان را تحت تأثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با تلفیق دیدگاه‌های مدیریت منابع انسانی و بازاریابی داخلی، مدلی یکپارچه برای تبیین نقش تجربه کارکنان در شکل‌گیری رفتارهای حمایت‌گر برند ارائه می‌دهد. این چارچوب مفهومی پیشنهاد می‌کند که تقویت روابط اجتماعی، احساس تعلق و منابع روان‌شناختی کارکنان می‌تواند به عنوان یکی از مسیرهای کلیدی توسعه رفتارهای برندمحور و ارتقای عملکرد برند سازمان مورد توجه قرار گیرد.

کلمات کلیدی : واژه‌هاي كليدي تنهایی سازمانی رفتارهای حمایت‌گر برند کارکنان هویت سازمانی اشتیاق شغلی نظریه حفظ منابع