بررسی تأثیر چارچوب پاداش جامع بر قصد ماندگاری مدیران نخبه: مطالعه موردی شرکت‌های دانش‌بنیان تهران(1400 - 1404)

بررسی تأثیر چارچوب پاداش جامع بر قصد ماندگاری مدیران نخبه: مطالعه موردی شرکت‌های دانش‌بنیان تهران(1400 - 1404)

ُینا محمدی1

1) دکتری مدیریت منابع انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکز

کد IOI مقاله : AAHC-ABZDCK
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    هدف اصلی این پژوهش، تبیین نقش مؤلفه‌های پنج‌گانه پاداش جامع بر اساس مدل WorldatWork در پیش‌بینی قصد ماندگاری مدیران نخبه در اکوسیستم شرکت‌های دانش‌بنیان تهران است. تمرکز ویژه این مطالعه بر تحلیل تغییرات اولویت‌های نخبگان در بازه زمانی ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۴ است؛ دوره‌ای که با نوسانات شدید اقتصادی، تورم دورقمی و افزایش نرخ مهاجرت سرمایه انسانی (Brain Drain) در ایران همراه بوده است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر ماهیت، توصیفی-همبستگی است. جامعه آماری شامل مدیران ارشد و میانی شرکت‌های دانش‌بنیان مستقر در پارک‌های فناوری تهران (پردیس، دانشگاه تهران و شریف) بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۵ نفر تعیین شد و داده‌ها از طریق پرسشنامه استاندارد و طیف لیکرت ۵ گزینه‌ای جمع‌آوری گردید. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها و آزمون فرضیات، از روش مدل‌سازی معادلات ساختاری (SEM) با رویکرد حداقل مربعات جزئی (PLS) و نرم‌افزار SmartPLS 3 استفاده شده است. نتایج نشان داد که مدل پاداش جامع توانسته است ۶۸ درصد از واریانس متغیر قصد ماندگاری را تبیین کند. در میان ابعاد پنج‌گانه، «توسعه مسیر شغلی» (ضریب مسیر: ۰.۴۴۵) بیشترین تأثیر مثبت را بر ماندگاری مدیران نخبه داشته است. برخلاف الگوهای جهانی که بر انعطاف‌پذیری تأکید دارند، یافته‌ها نشان داد که در سال‌های ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴، مؤلفه «حقوق و پاداش‌های مالی» (ضریب مسیر: ۰.۳۵۴) به دلیل فشارهای تورمی، به دومین عامل تعیین‌کننده تبدیل شده است. همچنین، «مزایا» کمترین تأثیر را در جلوگیری از خروج نخبگان داشته است. مدیران منابع انسانی شرکت‌های دانش‌بنیان باید از رویکرد «پاداش تک‌بعدی» فاصله بگیرند. یافته‌ها پیشنهاد می‌کند که برای حفظ نخبگان در شرایط فعلی اقتصاد ایران، طراحی «بسته‌های جبران خدمت هیبریدی» شامل امنیت مالی (برای پوشش تورم) و مسیر شفاف رشد حرفه‌ای (برای ارضای حس یادگیری) ضروری است. این مقاله جزو معدود پژوهش‌هایی است که مدل پاداش جامع را در یک بازه طولی (Longitudinal Perspective) و در شرایط محیطی «عدم قطعیت بالا» در ایران مورد سنجش قرار داده و شکاف بین تئوری‌های غربی پاداش و واقعیت‌های بازار کار ایران را آشکار می‌سازد.

کلمات کلیدی : پاداش جامع قصد ماندگاری مدیران نخبه مدیریت استعداد