عدالت سازمانی و نگهداشت کارکنان: مرور تلفیقی سازوکارها و ارائه چارچوب مفهومی

عدالت سازمانی و نگهداشت کارکنان: مرور تلفیقی سازوکارها و ارائه چارچوب مفهومی

میثم حبیبی1

1) کارشناس منابع انسانی سازمان آتش نشانی و خدمات ایمنی شهرداری رشت

کد IOI مقاله : AAHC-ACACKA
محل انتشار : کنفرانس ملی مدیریت، تجاری سازی، اقتصاد دانش بنیان و سرمایه گذاری برای تولید(impeb.ir)
چکیده :
    عدالت سازمانی از عوامل مرتبط با نگرش‌های شغلی و قصد ترک خدمت است؛ بااین‌حال، تفاوت سازوکارهای این ارتباط و یکسان‌انگاری قصد خروج با نگهداشت واقعی، تفسیر شواهد را دشوار می‌سازد. هدف پژوهش حاضر، تلفیق سازوکارهای ارتباط عدالت سازمانی با نگهداشت کارکنان و ارائه چارچوب مفهومی است. پژوهش با رویکرد مفهومی‌ـ‌مروری و تلفیق تفسیری مقالات فارسی و انگلیسیِ منتخب به‌صورت هدفمند انجام شد. شواهد برحسب ابعاد عدالت، سازوکارهای واسطه‌ای و نوع پیامد مقایسه شدند. حاصل تلفیق، سازمان‌دهی روابط در سه مسیر نگرشی، فشار روانی و رابطه‌ای بود. رضایت شغلی و زنجیره فرسودگی ـ رضایت، پشتوانه مستقیم‌تری در ارتباط با قصد خروج داشتند؛ درحالی‌که نقش حمایت سازمانی، اعتماد و تعهد در نگهداشت، نیازمند آزمون مستقل بود. همچنین، مسیرهای ارتباطی همه ابعاد عدالت یکسان نبودند و شواهد کاهش قصد خروج، افزایش ماندگاری واقعی را اثبات نمی‌کردند. نتیجه آنکه عدالت سازمانی باید در چارچوب سازوکارهای چندگانه بررسی شود، نه رابطه‌ای مستقیم و قطعی با نگهداشت. چارچوب پیشنهادی می‌تواند مبنای تشخیص سازمانی و پژوهش‌های آینده باشد؛ بااین‌حال، انتخاب هدفمند منابع، تعمیم نتایج را محدود می‌کند و اعتبارسنجی طولی و مقایسه مدل‌های رقیب پیشنهاد می‌شود.

کلمات کلیدی : عدالت سازمانی نگهداشت کارکنان قصد ترک خدمت رضایت شغلی فرسودگی شغلی