شبیهسازی و بهبود عملکرد سلول خورشیدی پروسکایتی با استفاده همزمان از انتقالدهندههای دوم الکترون و حفره(نانولولهکربنی/تری اکسید مولیبدن)
شبیهسازی و بهبود عملکرد سلول خورشیدی پروسکایتی با استفاده همزمان از انتقالدهندههای دوم الکترون و حفره(نانولولهکربنی/تری اکسید مولیبدن)
منصوره روح اللهی1
1) هیات علمی گروه مهندسی برق، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کرمان،
کد IOI مقاله
:
AAHD-AAKEDE
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری اطلاعات، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی و آینده پژوهی فناوری (itnaf.ir)
چکیده :
در سالهای اخیر، سلولهای خورشیدی پروسکایتی به دلیل بازده بالا و فرآیند ساخت ساده، بهعنوان یکی از امیدوارکنندهترین نسلهای جدید سلولهای خورشیدی مطرح شدهاند. با این حال، تلفات نوری و بازترکیب حاملها همچنان مانعی جدی در مسیر بهبود عملکرد آنها به شمار میرود. در این پژوهش، بهمنظور ارتقای بازده سلول، از لایه نانولولهکربنی به عنوان انتقالدهنده دوم الکترون و از لایه تریاکسید مولیبدن به عنوان انتقالدهنده دوم حفره در ساختار متداول استفاده شد. نتایج شبیهسازی نشان داد که افزودن لایه نانولوله کربنی در سطح سلول علاوه بر اینکه باعث جذب بیشتر نور توسط سلول میشود، میزان بازترکیب نور در لایه پروسکایت را کاهش داده شده و بازده را افزایش میدهد. همچنین لایه تری اکسید مولیبدن نیز انتقال حفرهها را تسهیل کرده و در بهبود عملکرد اپتیکی سلول تاثیر میگذارد. نتایج بهدستآمده بیانگر بهبود پارامترهای عملکردی سلول خورشیدی پروسکایتی و افزایش بازده آن به میزان 34/1 درصد در مقایسه با ساختار اولیه است. این یافتهها نشان میدهد که استفاده همزمان از انتقالدهندههای الکترونی و حفرهای دوم میتواند رویکردی مؤثر برای بهینهسازی عملکرد الکتریکی و اپتیکی سلولهای خورشیدی پروسکایتی و دستیابی به ساختارهایی با بازدهی بالاتر باشد.
کلمات کلیدی : سلول خورشیدی پروسکایتی نانولولهکربنی تری اکسید مولیبدن انتقال دهنده دوم الکترون و حفره بازده شبیهسازی عددی