رویکردهای نوین در معماری سیستمهای چندعاملی توزیعشده
رویکردهای نوین در معماری سیستمهای چندعاملی توزیعشده
مسعود پروانه1 حسین صابری2
1) دانشجوی دکتری
2) استادیار، دانشکده و پژوهشکده هوش مصنوعی و علوم شناختی، دانشگاه جامع امام حسین(ع)
کد IOI مقاله
:
AAHD-ABBAHZ
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری اطلاعات، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی و آینده پژوهی فناوری (itnaf.ir)
چکیده :
سیستمهای چندعاملی توزیعشده در حوزههای مختلف علمی و صنعتی مانند روباتیک، شبکههای حسگر و رایانش ابری کاربرد گستردهای یافتهاند؛ این مقاله به تحلیل معماریهای نوین برای رفع محدودیتهای موجود میپردازد. پس از مرور مفاهیم پایه و معماریهای سنتی شامل مرکزی، غیرمتمرکز و هیبریدی و بیان محدودیتهای آنها، پنج رویکرد نوین شامل معماریهای مبتنی بر رویداد، عاملهای هوشمند مبتنی بر مدلهای زبانی بزرگ، معماریهای غیرمتمرکز و خودسازمانده، معماریهای مبتنی بر میکروسرویس و ادغام با لایههای ابر، مه و لبه معرفی میشوند. در ادامه، چالشهای باز مانند بهینهسازی تخصیص وظایف مطرح میشود و مقاله درنهایت پیشنهاد میکند که آینده پژوهش باید بر توسعه سازوکارهای برنامهریزی پیشرفته برای هماهنگی عاملها و معماریهای امن متمرکز گردد.
کلمات کلیدی : سیستمهای چندعاملی توزیعشده معماریهای سنتی رویکردهای نوین مقیاسپذیری