کاربرد نانوتکنولوژی در تحول مهندسی عمران، معماری، شهرسازی، ساختمان و محیط‌زیست: رویکردهای نوین و چشم‌انداز توسعه پایدار

کاربرد نانوتکنولوژی در تحول مهندسی عمران، معماری، شهرسازی، ساختمان و محیط‌زیست: رویکردهای نوین و چشم‌انداز توسعه پایدار

فرزاد ارغوان1

1) کارشناسی ارشد معماری | کارشناسی عمران | کارشناسی مکانیک

کد IOI مقاله : AAHD-ABEGZF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری اطلاعات، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی و آینده پژوهی فناوری (itnaf.ir)
چکیده :
    گسترش سریع شهرنشینی و افزایش تقاضا برای زیرساخت‌های عمرانی موجب افزایش مصرف منابع طبیعی و انرژی در صنعت ساخت ‌و ساز شده است. این صنعت یکی از بزرگ‌ترین مصرف ‌کنندگان انرژی و تولید کنندگان آلاینده‌ های زیست ‌محیطی در جهان محسوب می‌شود. در چنین شرایطی، توسعه فناوری ‌های نوین برای بهبود عملکرد مصالح و کاهش اثرات زیست ‌محیطی اهمیت ویژه‌ای پیدا کرده است. نانوتکنولوژی به‌ عنوان یکی از فناوری‌های پیشرو قرن بیست‌ویکم، با امکان کنترل ساختار مواد در مقیاس نانومتری، قابلیت ایجاد ویژگی‌ های نوین در مصالح ساختمانی و زیرساخت‌های شهری را فراهم می‌کند. هدف این پژوهش بررسی نقش نانوتکنولوژی در حوزه‌های مهندسی عمران، معماری، شهرسازی، ساختمان و محیط‌زیست و تحلیل اثرات آن بر عملکرد فنی و زیست‌ محیطی مصالح ساختمانی است. روش تحقیق مبتنی بر مرور نظام ‌مند مطالعات علمی و تحلیل پژوهش ‌های انجام ‌شده در پایگاه‌های علمی معتبر است. نتایج پژوهش نشان می‌دهد استفاده از نانو مواد در مصالح ساختمانی موجب افزایش مقاومت مکانیکی، کاهش تخلخل، افزایش دوام سازه‌ ها و بهبود بهره‌وری انرژی در ساختمان‌ها می‌شود. همچنین کاربرد فناوری نانو در تصفیه آب، کاهش آلاینده ‌های هوا و توسعه مصالح فوتوکاتالیستی می‌تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت محیط‌زیست شهری ایفا کند. یافته ‌های تحقیق نشان می‌دهد ادغام نانوتکنولوژی با رویکردهای طراحی پایدار و مدیریت هوشمند شهری می‌تواند مسیر جدیدی برای توسعه زیرساخت‌های پایدار و افزایش کارایی سیستم ‌های شهری فراهم سازد.

کلمات کلیدی : انوتکنولوژی نانومواد مهندسی عمران معماری پایدار شهرسازی پایدار محیط‌ زیست