ارکستریشن توزیعشده و زمانبندی پویا در مدیریت سرویسهای کانتینری اینترنت اشیا
ارکستریشن توزیعشده و زمانبندی پویا در مدیریت سرویسهای کانتینری اینترنت اشیا
ایمان رحمانیان کوشککی1 بابک جلیل سرقلعه2 محسن میرزائیان دهکردی3
1) دانشجوی کارشناسی مهندسی کامپیوتر، دانشگاه ملی مهارت شهرکرد، چهارمحال و بختیاری، ایران -
2) دانشجوی کارشناسی مهندسی کامپیوتر، دانشگاه ملی مهارت شهرکرد، چهارمحال و بختیاری، ایران -
3) گروه مهندسی کامپیوتر، دانشگاه ملی مهارت، تهران، ایران -
کد IOI مقاله
:
AAHD-ABGAHF
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری اطلاعات، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی و آینده پژوهی فناوری (itnaf.ir)
چکیده :
توسعه روزافزون شبکههای متصل و تولید بیوقفه دادهها توسط تجهیزات اینترنت اشیا، زیرساختهای متمرکز رایانش ابری را با محدودیتهای اساسی در زمینه پهنای باند و تاخیر شبکه مواجه کرده است. برای غلبه بر این چالشها و مدیریت دادههای عظیم، گذار به پارادایمهای توزیعشده نظیر رایانش لبه و مه ضروری است تا هوشمندی و توان پردازشی، جهت فیلتر و تحلیل اطلاعات، به نزدیکترین نقطه تولید داده منتقل شود. این مقاله به بررسی جامع نقش فناوریهای مجازیسازی سبک، از جمله کانتینرسازی و معماری میکروسرویس، در توسعه زیرساختهای نوین میپردازد. بهرهگیری از این متدولوژیها امکان استقرار سریع، ایزوله و مقیاسپذیر برنامهها را بر روی دستگاههای لبه با منابع محاسباتی محدود (نظیر رایانههای تکبردی) فراهم میآورد. همچنین، به منظور غلبه بر چالش انحصار ارائهدهندگان ابری (قفلشدگی به فروشنده)، استفاده از لایههای پوششی در محیطهای چندابری مورد ارزیابی قرار گرفته است. در محیطهای ناهمگون اینترنت اشیا، برای ایجاد یکپارچگی میان این خدمات توزیعشده، استفاده از پلتفرمهای هماهنگساز به منظور مدیریت پویا، توزیع بار و تضمین تحملپذیری در برابر خطا امری حیاتی است. در همین راستا، این پژوهش اهمیت بهکارگیری رویکردهای نوینی همچون «زمانبندی مشترک وظایف و کانتینرسازی» را جهت کاهش اتلاف منابع پردازشی برجسته میسازد. استقرار عملیاتی این معماریها در حوزههایی نظیر شبکههای نسل پنجم از طریق مفهوم «برش اینترنت اشیا»، اتوماسیون صنعتی و سیستمهای مراقبت بهداشتی، منجر به حفظ حریم خصوصی، بهینهسازی منابع و افزایش پایداری سیستم شده است. با این حال، تکامل این زیرساختها نیازمند غلبه بر چالشهای تحقیقاتی متعددی از جمله پیچیدگی استقرار مدلهای هوش لبه، تضمین مقیاسپذیری در انطباق پویا، و یافتن نقطه تعادل بهینه میان سربار ابزارهای هماهنگساز و کارایی کل سیستم است.
کلمات کلیدی : رایانش لبه معماری میکروسرویس کانتینرسازی ارکستریشن اینترنت اشیا صنعتی