بایستهها و سیاستگذاریهای قوانین و احکام در قراردادهای فناورانه_تکنولوژی مبتنی بر هوشمصنوعی
بایستهها و سیاستگذاریهای قوانین و احکام در قراردادهای فناورانه_تکنولوژی مبتنی بر هوشمصنوعی
سجاد رحیمی1 مریم افشاری2
1) گروه حقوق، دانشگاه آزاداسلامی تهران، واحد دماوند، ایران
2) کارشناس ارشد رشته حقوق، گرایش تجارت بینالملل، دانشگاه آزاداسلامی تهران مرکز، ایران
کد IOI مقاله
:
AAHD-ABKHKZ
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری اطلاعات، نانوتکنولوژی، هوش مصنوعی و آینده پژوهی فناوری (itnaf.ir)
چکیده :
مسائل نوظهور قراردادهای تجاری هوشمند و پیشرفتهای سریع فناوری همراه نقشآفرینی روزافزون هوشمصنوعی در شکلگیری و اجرای روابط تجاری و مبادلات اقتصادی نظامهای حقوقی اهمیّت بنیادین دارد؛ از اینرو هوشمصنوعی نه یک شخص حقیقی و نه لزوماً قابل انطباق با شخصیت حقوقی است، امّا درعین حال میتواند تصمیماتی اتخاذ نماید که تأثیرات مستقیم بر منافع اشخاص داشته باشد. پرسش اصلی پژوهش بدان میپردازد که خلأها و نارساییهای قانون تجارت الکترونیک در زمینه تنظیم قراردادهای حقوقی با تحولات ناشی از فنّاوریهای هوشمند چه مواردی را شامل میشود؟ هدف از این پژوهش، بررسی خلأها و نارساییهای قانون تجارت الکترونیک ایران در تنظیم قراردادهای حقوقی مبتنی بر هوشمصنوعی و ارائه راهکارهایی برای انطباق این قانون با تحولات فنّاوریهای هوشمند است. در این مقاله روش توصیفی_تحلیلی، با بهرهگیری از منابع کتابخانهای، اسناد حقوقی داخلی، قوانین و مقررات مرتبط استفاده شده است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که قانون تجارت الکترونیک ایران فاقد مقررات صریح در مورد ماهیت حقوقی قراردادهای منعقد شده توسط هوشمصنوعی، نحوة اعتبارسنجی قراردادهای هوشمند و مسئولیت ناشی از عملکرد هوشمصنوعی است. نتایج پژوهش بیانگر آن است که اصلاح و تکمیل قانون تجارت الکترونیک ایران از طریق تدوین مقررات اختصاصی در حوزه قراردادهای هوشمند و به ویژه هوشمصنوعی، میتواند ضمن رفع خلأهای موجود، سبب توسعه تجارت الکترونیک و هماهنگی بیشتر نظام حقوقی ایران با مقرراتهای بینالمللی شود.
کلمات کلیدی : تصمیمگیری الگوریتمی فنّاوری هوشمصنوعی قرارداد هوشمند معاملات الکترونیکی