تحلیل عدم‌قطعیت¬هاي پروژه‌های بازآفرینی بافت فرسوده شهري: مطالعه موردی محله اتابک تهران

تحلیل عدم‌قطعیت¬هاي پروژه‌های بازآفرینی بافت فرسوده شهري: مطالعه موردی محله اتابک تهران

آیلار غفارزاده دیزجی1 محمد صالح‌زاده2 شایان حجت پناه3

1) دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت پروژه و ساخت، دانشگاه شهيد بهشتي
2) دانشجوي كارشناسي ارشد مديريت پروژه و ساخت، دانشگاه شهيد بهشتي
3) دانشجوی دکتری مهندسی عمران، مهندسی و مدیریت ساخت، دانشگاه تهران

کد IOI مقاله : AAHE-ABAKBG
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    پروژه‌های بازآفرینی در بافت‌های ناکارآمد شهری به دلیل تداخل پیچیدگی‌های کالبدی، اجتماعی و نهادی، همواره با پدیده انحراف از اهداف کلان مثل زمان، هزینه و کیفیت، مواجه هستند. هدف اصلی این پژوهش، گذار از مدیریت ریسک سنتی به سمت تحلیل ساختاریافته «عدم‌قطعیت» با تمرکز بر محله اتابک تهران است. در این پژوهش، ابتدا با رویکردی چندبعدی، ۱۲ منبع کلیدی عدم‌قطعیت شناسایی و در قالب یک ساختار طبقه‌بندی هفت‌گانه شامل حوزه‌های فنی-کالبدی، اجتماعی-فرهنگی، اقتصادی-بازاری، نهادی-حقوقی، مدیریتی-سازمانی، زیست‌محیطی-اقلیمی و فرآیند طراحی و شناخت دسته‌بندی شدند. نوآوری این تحقیق در به‌کارگیری ماتریس تحلیلی شش چه برای ریشه‌یابی هر یک از این منابع است که امکان کالبدشکافی ذی‌نفعان، علل بروز، ابزارها و زمان‌بندی اثرگذاری ابهامات را فراهم می‌آورد. یافته‌های پژوهش مستدل بر داده‌های میدانی نشان می‌دهد که چالش‌هایی نظیر آسیب‌پذیری لرزه‌ای و پیامدهای اعیان‌نشینی ناشی از نوسازی، بیش از آنکه ریشه در متغیرهای تصادفی داشته باشند، ناشی از عدم‌قطعیت‌های دانشی و ابهام در حکمرانی پروژه هستند. درنهایت، این پژوهش با تأکید بر ضرورت تدوین «سند مدیریت عدم‌قطعیت» و جایگزینی رویکردهای واکنشی با استراتژی‌های پیش‌کنشانه، چارچوبی عملیاتی برای ارتقای تاب‌آوری و عدالت فضایی در پروژه‌های مشابه ارائه می‌دهد.

کلمات کلیدی : بازآفرینی شهری بافت فرسوده مدیریت عدم‌قطعیت مدل شش چه (w1h5) محله اتابک تاب‌آوری شهری