بررسی نقش فناوریهای نوین در ارتقاء پایداری اجتماعی فضاهای بینابینی در مجموعههای مسکونی
بررسی نقش فناوریهای نوین در ارتقاء پایداری اجتماعی فضاهای بینابینی در مجموعههای مسکونی
زهرا هاشمی1 سمیه بیطرف2
1) گروه معماری، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
2) گروه معماری، واحد ساوه، دانشگاه آزاد اسلامی، ساوه، ایران
کد IOI مقاله
:
AAHE-ABBDHK
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
فضاهای بینابینی بهمثابه عرصههای واسط میان قلمروهای خصوصی و عمومی، نقشی تعیینکننده در شکلگیری تعاملات اجتماعی، تقویت روابط همسایگی و ارتقاء حس تعلق مکانی در محیطهای مسکونی ایفا میکنند. تحولات فناورانه در دهههای اخیر، ظرفیتهای نوینی را برای بازاندیشی در شیوه طراحی و بهرهبرداری از این فضاها فراهم آورده و امکان دستیابی به راهکارهایی کارآمدتر و همسو با اصول پایداری را میسر ساخته است. در همین چارچوب، پژوهش حاضر به واکاوی نقش فناوریهای نوین در طراحی فضاهای بینابینی مجموعههای مسکونی و پیامدهای آن بر بهبود عملکردهای محیطی میپردازد. بهکارگیری ابزارهایی نظیر اینترنت اشیاء، سامانههای هوشمند مدیریت انرژی و نرمافزارهای شبیهسازی طراحی، میتواند ضمن ارتقاء کیفیت فضایی و عملکردی این فضاها، زمینه تسهیل ارتباطات اجتماعی میان ساکنان و استفاده بهینه از امکانات مشترک را فراهم سازد. این رویکرد فناورانه، همزمان با کاهش مصرف منابع، کنترل اثرات نامطلوب زیستمحیطی و افزایش بهرهوری انرژی، بستری مناسب برای تحقق اهداف پایداری ایجاد میکند. افزون بر این، تمرکز بر راهبردهای طراحی پایدار و نحوهی تلفیق آنها با فناوریهای نوین، بهویژه از طریق توسعهی فضاهای سبز، بهینهسازی مصرف انرژی و مدیریت هوشمند منابع، میتواند به خلق فضاهای بینابینی مطلوب، سرزنده و کارآمد منجر شود. فضاهایی که علاوه بر ارتقاء کیفیت زندگی ساکنان، نقش مؤثری در تحقق پایداری محیطی ایفا میکنند.
کلمات کلیدی : فضاهای واسط تعاملی پایداری اجتماعی فناوری های نوین ساخت الگوهای نوین سکونت