مقایسه تطبیقی ساسانیان و صفویه

مقایسه تطبیقی ساسانیان و صفویه

فاطمه عطائی نژاد1 شبنم خدایاری2 زهرا شفیعی3

1) استاد مدعو دانشگاه
2) دانشجوی کارشناسی
3) دانشجوی کارشناسی

کد IOI مقاله : AAHE-ABCKGA
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    پوشاک زنان در دوره ساسانی (651-224م) عمدتاً شامل پیراهن‌های بلند و پرچین (با چین‌های فراوان، دامن دراپه‌دار، یقه گرد یا گاهی باز، آستین‌دار یا بدون آستین)، تونیک چاک‌دار (با قلاب‌دوزی و رنگ‌های زنده مانند سرخ، آبی آسمانی و سبز)، شال‌های بلند (شبیه شال هندی، روی شانه انداخته‌شده)، شلوار (بلند، چین‌دار در ساق، مشابه مردان اما ظریف‌تر)، دهان‌بند (در حضور شاه)، چادر (به عنوان پوشش رایج، گاهی دور کمر یا روی دوش بسته‌شده) و پوشش پا (احتمالاً چکمه) بود. این پوشش‌ها تحت تأثیر عوامل جغرافیایی، اقتصادی، مذهبی (زرتشتی) و اجتماعی شکل گرفته و اغلب از پارچه‌های نازک ابریشمی تهیه می‌شدند و نمادی از جایگاه اجتماعی و زیبایی بودند. در دوره صفویه 1722-1501) م)، پوشاک زنان چندلایه و تجملی‌تر شد و شامل تن‌پوش‌هایی چون قمیص (پیراهن جلو باز تا ناف)، قبا (بلند تا مچ پا، جلو باز، آستین گشاد، اغلب از ابریشم، مخمل یا زربفت)، کلیجه یا نیم‌تنه (در فصول سرد، روی قبا)، جلیقه و ارخالق، مانتو (جلو باز)، شلوار (تنگ‌تر و بلندتر از مردان، گاهی چسبان)، کفش و چکمه‌های ظریف (از چرم نرم یا تیماج) و جوراب‌های کوتاه یا بلند بود. پوشش سر شامل چادر (سفید و بلند، پوشاننده کل بدن جز چشم‌ها)، روبنده (پارچه سفید با توری برای دید)، لچک، مقنعه، پیشانی‌بند و کلاه‌های مزین به جواهرات می‌شد. رنگ‌های شاد (قرمز، سبز، زرد)، تزیینات یراق‌دوزی، ملیله‌دوزی و زیورآلات فراوان (گوشواره، گردنبند، دستبند) از ویژگی‌های بارز این دوره بود که تحت تأثیر رسمی شدن تشیع، شکوفایی هنر و صنایع دستی و گزارش‌های سیاحان خارجی شکل گرفت. این دو دوره، تداوم سنت‌های ایرانی در پوشش زنان را همراه با تحولات زیبایی‌شناختی و اجتماعی نشان می‌دهند

کلمات کلیدی : ساسانیان صفویه پوشاک زنانه