مدلسازی عددی بهبود پیسازهها روی خاکهای سست و تأثیر مهارتهای مدیریت پروژه بر کیفیت اجرای عملیات ژئوتکنیکی
مدلسازی عددی بهبود پیسازهها روی خاکهای سست و تأثیر مهارتهای مدیریت پروژه بر کیفیت اجرای عملیات ژئوتکنیکی
سجاد آذری1
1) دانشگاه آزاد اسلامی، دانشکده مهندسی عمران، گرایش مهندسی و مدیریت ساخت
کد IOI مقاله
:
AAHE-ABFBGZ
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
چکیده
خاکهای سست همواره بهعنوان یکی از پیچیدهترین چالشها در طراحی و اجرای سازههای عمرانی مطرح بودهاند؛ زیرا رفتار غیرخطی، تراکمپذیری بالا و ضعف مکانیکی آنها میتواند موجب نشستهای بیش از حد، کاهش ضریب ایمنی و افزایش هزینههای ساخت شود. در سالهای اخیر، کاربرد روشهای پیشرفته بهسازی زمین و توسعه ابزارهای مدلسازی عددی، امکان تحلیل دقیقتر رفتار این خاکها و انتخاب راهکارهای اجرایی مطمئنتر را فراهم کرده است. در این پژوهش، بهمنظور بررسی عملکرد سه روش رایج بهسازی ـ شامل تراکم دینامیکی، ستونهای سنگی و تزریق دوغاب سیمانی ـ مدلسازی عددی با رویکرد اجزای محدود انجام شده و نتایج آن با دادههای پروژههای واقعی اجراشده در بازه سالهای ۱۴۰۰ تا ۱۴۰۳ مقایسه گردیده است.
تحلیلها نشان میدهد ستونهای سنگی میانگین نشست نهایی را بین ۴۵ تا ۶۵ درصد کاهش داده و سختی جانبی پی را تا ۳۰ درصد افزایش میدهند. نتایج مربوط به تزریق دوغاب نیز نشاندهنده کاهش حدود ۲۰ تا ۲۲ درصدی تخلخل و بهبود چشمگیر مقاومت برشی در خاکهای ریزدانه است. علاوهبر این، بررسی عملکرد مدیریتی در ده پروژه ژئوتکنیکی نشان داد که مهارتهای مدیریت پروژه، بهویژه مدیریت ریسک، کنترل کیفیت و برنامهریزی زمانی، کاهش انحرافات اجرایی را تا ۳۵ درصد ممکن میسازد. این تحقیق با ترکیب تحلیلهای عددی و ارزیابی مهارتهای مدیریتی، چارچوبی کارآمد برای تصمیمگیری مهندسان ژئوتکنیک در پروژههای واقع بر خاکهای سست ارائه میکند.
کلمات کلیدی : ها بهسازی زمین خاکهای سست مدلسازی عددی ستون سنگی مدیریت پروژه