بررسی و تحلیل معماری داخلی تداعی کننده در طراحی اقامت گاه بوم گردی (کاروانسرای دهنمک)

بررسی و تحلیل معماری داخلی تداعی کننده در طراحی اقامت گاه بوم گردی (کاروانسرای دهنمک)

زهرا وصف وند1 حسین عالی2

1) دانشجو کارشناسی ارشد معماری داخلی دانشگاه ایوانکی-
2) حسین عالی استادیار گروه معماری دانشگاه ایوانکی -

کد IOI مقاله : AAHE-ABFDDG
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    هدف این پژوهش، بررسی و تحلیل عوامل مؤثر بر ایجاد حس تداعی دوران صفویه در طراحی داخلی کاروانسرای ده نمک با رویکرد یادآور است. روش پژوهش توصیفی-پیمایشی و ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه محقق‌ساخته با ۲۰ گویه در مقیاس لیکرت ۵ درجه‌ای بود. جامعه آماری شامل ۵۰ نفر از دانشجویان معماری، اساتید و علاقه‌مندان بود که ۴۲ پرسشنامه معتبر بازگردانده شد. یافته‌ها نشان داد که ترکیب فرم‌های ایرانی با تزیینات صفوی و مصالح مدرن، کاربری بوم‌گردی، حفظ آثار تاریخی و به‌کارگیری هنرهای صفوی (میناکاری، کاشی‌کاری) بیشترین تأثیر را بر حس یادآوری دارند. به این ترتیب، رویکرد تداعی‌کننده (یادآور) بستری را فراهم می‌کند تا معماری شاخص صفویه در فضای داخلی کاروانسرا پررنگ شده و هویت تاریخی آن به صورت غیرمستقیم به کاربر منتقل گردد. همچنین، اتاق‌های بدون پنجره و پلان‌های باز کاملاً نامناسب ارزیابی شدند. نتیجه آنکه به‌کارگیری متوازن عناصر سنتی و مدرن در طراحی داخلی کاروانسراها می‌تواند ضمن حفظ اصالت تاریخی، تجربه‌ای مطلوب برای گردشگران معاصر فراهم آورد.

کلمات کلیدی : معماری داخلی طراحی یاد اور اقامت گاه بوم گردی کاروانسرای ده نمک دوران صفویه هویت معماری