تاثیر روانشناسی محیط در طراحی مراکز درمانی و تاثیر کالبدی آن بر سلامت بیماران (مبتلا به سرطان)

تاثیر روانشناسی محیط در طراحی مراکز درمانی و تاثیر کالبدی آن بر سلامت بیماران (مبتلا به سرطان)

زینب لطفی شهربابکی1

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری دانشکده هنرو معماری صبا دانشگاه شهید باهنر کرمان

کد IOI مقاله : AAHE-ABHBHF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    در سال های اخیر، تبیین تعامل انسان و محیط و بازتاب آن در فرآیند طراحی معماری، به ویژه در فضاهای درمانی، به یکی از محورهای اصلی پژوهش های معماری و روانشناسی محیط تبدیل شده است. کیفیت محیط کالبدی، افزون بر پاسخگویی به نیازهای عملکردی، نقش مهمی در ادراک، رفتار و وضعیت روانی کاربران ایفا می کند؛ ازاین رو، شناخت ویژگیهای کاربران، نیازهای آنان و مؤلفه های محیطی، از پیش نیازهای طراحی فضاهای درمانی مطلوب به شمار میرود. پژوهش حاضر با هدف تبیین نقش مؤلفه های روان شناسی محیط در ارتقای کیفیت فضاهای درمانی و بررسی تأثیر ویژگیهای کالبدی بر سالمت بیماران، با تأکید بر مبتالیان به سرطان، انجام شده است. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی وبرپایه مطالعاتکتابخانه ای وبررسیمنابعواسنادعلمیصورت گرفته است. دراینراستا،ضمن تبیینمبانی نظریروان شناسی محیط، ارتباط انسان و محیط تحلیلو مؤلفه های کالبدی مؤثر بر ادراک، رفتار و تجربه کاربراندر محیطهای درمانی بررسی شده است. یافتههای پژوهش نشانمی دهد که طراحی فضاهای درمانی بر مبنایاصول روان شناسی محیط، با ایجادمحیط هایی آرام، خوانا، ایمن و متناسب با نیازهای کاربران،می تواند به کاهش تنشهای روانی، افزایش احساس امنیت و آسایش بیماران، تسریع روند بهبود، ارتقای رضایت همراهان و افزایش کارایی کارکنان منجر شود. بر این اساس، اتخاذ رویکردی انسان محور و توجه همزمان به ابعاد کالبدی و ادراکی محیط، نقش مؤثری در .ارتقای کیفیت فضاهای درمانی و بهبود تجربه حضور کاربران در این فضاها خواهد داشت

کلمات کلیدی : روانشناسی محیط معماری درمانی فضای درمان کیفیت محیط محیط کالبدی بیماران مبتلا به سرطان