بهینهسازی سازههای فضاکار با استفاده از الگوریتم بهینهسازی ساختار سلولی (CSO)
بهینهسازی سازههای فضاکار با استفاده از الگوریتم بهینهسازی ساختار سلولی (CSO)
میلاد کریمی1
1) دانشجوی دوره دکتری تخصصی رشته مهندسی مکانیک(طراحی کاربردی) دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی تهران
کد IOI مقاله
:
AAHE-ABHFFA
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
طراحی بهینه سازههای فضاکار (Space Structures) به دلیل پیچیدگی هندسی، تعداد زیاد متغیرهای طراحی، و قیود متعدد (تنش، جابجایی، پایداری) یکی از چالشبرانگیزترین مسائل در مهندسی عمران و مکانیک محسوب میشود. روشهای سنتی بهینهسازی معمولاً در این مسائل با مشکلاتی مانند گیر افتادن در بهینههای محلی، هزینه محاسباتی بالا، و ناتوانی در مدیریت همزمان چندین هدف متضاد مواجه هستند. در این پژوهش، یک روش نوین برای بهینهسازی سازههای فضاکار مبتنی بر «الگوریتم بهینهسازی ساختار سلولی» (Cellular Structure Optimization – CSO) ارائه میشود. این الگوریتم فراابتکاری که از فرآیندهای زیستی سلولی (تقسیم میتوز، تمایز، آپوپتوز و سیگنالدهی بینسلولی) الهام گرفته شده است، با بهرهگیری از پنج گونه سلولی تخصصی و هفت نیروی حرکت هوشمند، به طور همزمان تعادل میان اکتشاف سراسری و بهرهبرداری محلی را حفظ میکند. کارایی الگوریتم CSO بر روی سه خرپای مرجع کلاسیک (خرپای ۱۰ عضوی، ۲۵ عضوی و ۷۲ عضوی) مورد ارزیابی قرار گرفته است. نتایج نشان میدهد که CSO در مقایسه با الگوریتمهای کلاسیک (GA، PSO، DE و WOA) عملکرد برتری از نظر وزن نهایی، سرعت همگرایی و رعایت قیود دارد. تحلیلهای آماری (آزمونهای ویلکاکسون و فریدمن) برتری معنادار CSO را در سطوح اطمینان ۹۵٪ و ۹۹٪ تأیید کرده است.
کلمات کلیدی : بهینهسازی سازههای فضاکار الگوریتم بهینهسازی ساختار سلولی (cso) خرپا الگوریتمهای فراابتکاری بهینهسازی چندهدفه