بررسی تأثیر نیروی محوری بر ظرفیت خمش موضعی بال ستون‌های فولادی

بررسی تأثیر نیروی محوری بر ظرفیت خمش موضعی بال ستون‌های فولادی

نیما فخار حسنی1 یوسف حسین زاده2

1) دانشجوی دکتری مهندسی عمران - سازه، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران
2) استاد دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

کد IOI مقاله : AAHE-ABHFHZ
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    خمش موضعی بال ستون و گسیختگی جوش اتصال ناشی از آن، از حالات حدی مهم خرابی موضعی اتصال تحت اثر بارهای متمرکز به‌شمار می‌رود. در این مقاله، ظرفیت موضعی بال ستون‌های H شکل تحت اثر هم‌زمان بار محوری و بار متمرکز کششی در بال بررسی می‌شود. در ابتدا، مدل‌های اجزای محدود برای بررسی ناپایداری‌های موضعی ایجاد و دقت آن با استفاده از داده‌های آزمایشگاهی ارزیابی شد. در ادامه، رفتار ده نمونه ستون شامل پنج نمونه با مقطع IPB220 و پنج نمونه با مقطع IPB340 تحت اثر نسبت‌های مختلف بار محوری و بارگذاری متمرکز عرضی بررسی شد. ظرفیت موضعی بال ستون‌ها با استفاده از رابطه آیین‌نامه تعیین و با نتایج تحلیل اجزای محدود مقایسه شد. نتایج بررسی‌ها نشان داد که سازوکار خرابی غالب در اکثر نمونه‌ها، تمرکز تنش و شکست جوش اتصال ناشی از خمش موضعی بال می¬باشد. همچنین نیروی محوری ستون تأثیر قابل توجهی بر ظرفیت خمش موضعی بال ندارد و این مقاومت تقریباً ثابت باقی می‌ماند. ضوابط ارائه شده توسط آیین‌نامه AISC 360-22 برای تعیین ظرفیت خمش موضعی بال نیز محافظه‌کارانه بوده و مقادیری بین ۵۸% تا ۷۵% ظرفیت واقعی ستون¬ها ارائه می¬کند.

کلمات کلیدی : خمش موضعی بال نیروی محوری ناپایداری موضعی بار متمرکز کششی تحلیل اجزا محدود