نقش مهندس مکانیک در طراحی الگوی نگهداری و تعمیرات رطوبت‌محور برای کاهش خرابی ماشین‌آلات شهری

مصطفی آلیانی¹

1) کارشناسی ارشد مهندسی مکانیک-طراحی کاربردی(کارشناس تعمیرات و نگهداری)

کد IOI مقاله : AAHE-ABKHGC
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    ماشین‌آلات و ناوگان شهری، از جمله خودروهای حمل پسماند، ماشین‌های رفت‌وروب، تجهیزات عمرانی، لودرها و ماشین‌آلات امدادی، از دارایی‌های فیزیکی راهبردی شهرداری‌ها به‌شمار می‌آیند. قرارگیری این تجهیزات در معرض بارندگی، شست‌وشوی مکرر، پسماند مرطوب، تغییرات دما، میعان و توقف در فضای باز، احتمال نفوذ آب، خوردگی، افت کیفیت روانکار، تخریب آب‌بندها و خرابی اجزای مکانیکی را افزایش می‌دهد. هدف این مقاله ، تبیین نقش مهندس مکانیک در طراحی الگوی نگهداری و تعمیرات رطوبت‌محور برای کاهش خرابی ماشین‌آلات شهری است. روش پژوهش بر مرور و تلفیق مبانی مدیریت دارایی‌های فیزیکی، نگهداری مبتنی بر وضعیت، پایش وضعیت ماشین‌آلات، تریبولوژی، خوردگی و مدیریت ناوگان شهری استوار است. یافته‌های مرور نشان می‌دهد که رطوبت محیط، نقطه شبنم، زمان خیس‌ماندگی، آب موجود در روغن، کیفیت آب‌بندها، ارتعاش، دمای اجزای دوار و سابقه خرابی، متغیرهای مؤثری در ارزیابی ریسک خرابی ماشین‌آلات هستند. بر این اساس، الگوی پیشنهادی شامل شناسایی تجهیزات بحرانی، تحلیل حالت‌های خرابی مرتبط با رطوبت، پایش محیطی و مکانیکی، آنالیز روغن، استفاده از تله‌ماتیک و سامانه مدیریت نگهداری و تعمیرات رایانه‌ای، تعیین آستانه‌های هشدار و تبدیل داده‌های وضعیت به تصمیم‌های تعمیراتی است. در این الگو، مهندس مکانیک مسئول تحلیل سازوکارهای خرابی، انتخاب شاخص‌ها و حسگرهای مناسب، بهبود آب‌بند و روانکاری، و طراحی اقدامات پیشگیرانه و پیشگویانه است. اجرای این رویکرد می‌تواند به کاهش توقف‌های ناخواسته، افزایش قابلیت دسترسی ناوگان، کاهش هزینه‌های چرخه‌عمر و ارتقای کیفیت خدمات شهری منجر شود.

کلمات کلیدی : نگهداری و تعمیرات رطوبت‌محور ماشین‌آلات شهری مدیریت ناوگان مدیریت دارایی‌های فیزیکی نگهداری مبتنی بر وضعیت قابلیت اطمینان