تحلیل یکپارچگی فرم، سازه و فناوری ساخت در معماری پارامتریک؛ مطالعه موردی مرکز فرهنگی حیدرعلی ‌اف

تحلیل یکپارچگی فرم، سازه و فناوری ساخت در معماری پارامتریک؛ مطالعه موردی مرکز فرهنگی حیدرعلی ‌اف

مهتاب رزمی1 سید مرتضی کاظمی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی معماری گرایش معماری دانشگاه ازاد اسلامی واحد کاشمر ،ایران
2) دکتر مرتضی کاظمی دانشگاه ازاد اسلامی واحد کاشمر- ایمیل

کد IOI مقاله : AAHE-ACZDEZ
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    چکیده معماری پارامتریک به‌عنوان یکی از رویکردهای نوین در طراحی معماری، امکان خلق فرم‌های پیچیده و سیال را از طریق بهره‌گیری از الگوریتم‌ها و فرآیندهای محاسباتی فراهم می‌سازد. بااین‌حال، تحقق چنین فرم‌هایی در مقیاس واقعی، نیازمند هم‌افزایی میان طراحی فرم، سیستم سازه‌ای و فناوری ساخت می‌باشد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل ارتباط میان این سه مؤلفه در معماری پارامتریک انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی-تحلیلی با رویکرد مطالعه موردی بوده و داده‌ها از طریق بررسی اسناد معماری، مقالات علمی و مستندات فنی پروژه گردآوری شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان می‌دهد که در مرکز فرهنگی حیدرعلی‌ اف، طراحی فرم سیال و منحنی‌وار با بهره‌گیری از سیستم سازه‌ای فضاکار (Space Frame) و سیستم بتن‌آرمه به‌عنوان دو سامانه‌ی همکار تحقق یافته است. فناوری ساخت شامل پنل‌های بتن تقویت‌شده با الیاف شیشه (GFRC) و پنل‌های پلی‌استر تقویت‌شده با الیاف شیشه (GFRP) بوده که امکان پوشش سطوح با انحنای دوگانه را فراهم ساخته‌اند. نتایج حاکی از آن است که در این پروژه، فرم معماری نه به‌عنوان مانعی برای سازه، بلکه به‌عنوان محرکی برای نوآوری سازه‌ای و فناورانه عمل کرده است و هم‌اهنگی میان این سه مؤلفه، امکان تحقق معماری پارامتریک را در مقیاس بزرگ فراهم ساخته است.

کلمات کلیدی : معماری پارامتریک فرم معماری سیستم سازه‌ای فناوری ساخت مرکز فرهنگی حیدرعلی ‌اف زاها حدید