بروز خطای تکنیکی در فرآیند ساخت و تولید به مثابه یک ظرفیت دیزاین و ویژگی قابل بهره ‌برداری در طراحی محصولات صنعتی

بروز خطای تکنیکی در فرآیند ساخت و تولید به مثابه یک ظرفیت دیزاین و ویژگی قابل بهره ‌برداری در طراحی محصولات صنعتی

سید علی فارغ1 کوثر امیرزاده فرد2

1) عضو هیأت علمی دانشکده معماری و شهرسازی دانشگاه صنعتی جندی شاپور، دزفول، ایران.
2) دانشجوی دوره کارشناسی ارشد طراحی صنعتی دانشکده طراحی دانشگاه هنر اسلامی تبریز. تبریز، ایران.

کد IOI مقاله : AAHE-ACZGFE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های عمران، طراحی و ساخت، انرژی، مواد و ماشین آلات پیشرفته(icaeu.ir)
چکیده :
    خطاهای ساخت به‌ طور مرسوم به ‌عنوان انحرافات نامطلوب از نتیجه مورد نظر تولید در نظر گرفته می‌شوند و از این رو معمولاً باید شناسایی، اصلاح، بازکار یا حذف شوند. با این حال، برخی از پدیده‌ های ناشی از ساخت می‌توانند از نظر فنی قابل قبول باقی بمانند و در عین حال دارای ویژگی‌های ادراکی، مادی یا بیانی باشند که می‌توانند به شخصیت محصول کمک کنند. پژوهش‌های موجود این امکان را از زوایای مختلفی از جمله تغییرپذیری ساخت و کیفیت ادراک‌شده، ناکاملی مواد، و اثرات آگاهانه ساخت دیجیتال بررسی کرده‌اند، اما این زوایا تاکنون عمدتاً به‌صورت مفهومی جدا از هم باقی مانده‌اند. این مقاله چارچوبی دروازه‌ای برای ارزیابی ویژگی‌های ناشی از ساخت در محصولات صنعتی، پس از تأمین حداقل الزامات ایمنی، عملکردی و فنی، پیشنهاد می‌کند. این چارچوب شامل دو دروازه غیرقابل‌مذاکره—ایمنی و عملکرد اساسی، و سپس پذیرش‌پذیری فنی و ابعادی—و چهار مرحله ارزیابی پس از آن است که به پتانسیل طراحی، سازگاری طراحی، ارزش طراحی و وضعیت ساخت می‌پردازند. این چارچوب چهار پیامد ممکن را از هم متمایز می‌کند: اصلاح یا حذف، تحمل، حفظ به‌عنوان ویژگی محصول، و بهره‌گیری آگاهانه در طراحی آینده. یک گزاره محوری این است که تکرارپذیری برای دارا بودن ارزش طراحی توسط یک ویژگی ناشی از ساخت ضروری نیست؛ اما تکرارپذیری، کنترل‌پذیری یا ظرفیت فرآیندی کافی، هنگامی که بهره‌گیری آگاهانه در آینده مدنظر باشد، ضروری می‌شود. این چارچوب با تکیه بر پژوهش‌های کیفیت ادراک‌شده، مطالعات ناکاملی مواد، طبقه‌بندی خطای ساخت، و پژوهش‌های اخیر درباره تغییر شکل آگاهانه در ساخت افزایشی رشته‌ای (FDM)، پلی مفهومی میان ارزیابی کیفیت ساخت و تصمیم‌گیری در طراحی صنعتی فراهم می‌آورد. معیارها و آستانه پیشنهادی در این مقاله ماهیتی مفهومی دارند و نیازمند اعتبارسنجی تجربی‌اند. سهم این مقاله نه در جایگزینی کنترل کیفیت مرسوم، بلکه در بسط نحوه برخورد با خطاهای ساخت فنی قابل‌قبول به‌سوی بررسی ساختاریافته ارزش طراحی بالقوه آن‌هاست.

کلمات کلیدی : خطای ساخت طراحی صنعتی ویژگی ناشی از ساخت کیفیت ادراک‌شده ارزش طراحی ناکاملی مواد