حمل و نقل عمومی و توسعه پایدار شهری

مرجان بدری¹

1) دانشجوی دکتری تخصصی برنامه ریزی محیط زیست،واحد علوم و تحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی،تهران،ایران

کد IOI مقاله : AAHF-AAHCBD
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    حمل‌ونقل عمومی یکی از عوامل حیاتی در توسعه پایدار شهرها است که نقش بسزایی در کاهش ترافیک، آلودگی و مصرف انرژی دارد. این سامانه‌ها با کاهش استفاده از خودروهای شخصی، به بهبود کیفیت هوای شهری و کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای کمک می‌کنند و در نتیجه، منجر به رشد جامع و متوازن در شهرها می‌شوند. توسعه و بهبود سیستم حمل‌ونقل عمومی، نیازمند بهره‌گیری از فناوری‌های نوین و مدیریت کارآمد است تا بتوان به هدف‌های پایداری شهری دست یافت و زندگی شهری را برای شهروندان راحت‌تر و سالم‌تر نمود.در کنار نقش زیست‌محیطی، حمل‌ونقل عمومی باید از نظر اقتصادی و اجتماعی نیز بهینه باشد. سرمایه‌گذاری در تجهیزات، زیرساخت‌ها و فناوری‌های نوین، سبب افزایش رضایت مندی کاربران و کاهش هزینه‌های بهره‌برداری می‌شود. بهره‌گیری از فناوری‌هایی مانند سامانه‌های هوشمند، اتوبوس‌های برقی، و سیستم‌های کنترل هوشمند ترافیک، نه تنها کیفیت خدمات را بالا می‌برند بلکه سبب کاهش تصادفات و بهبود ایمنی و آسایش شهری می‌گردند. نتیجه این توأمان‌سازی، تحقق توسعه پایدار در شهرهای مدرن است که نیازمند سیاست‌گذاری‌های جامع و آینده‌نگر است.

کلمات کلیدی : حمل‌ونقل عمومی توسعه پایدار شهری فناوری‌های نوین مدیریت ترافیک آلودگی هوا راهکارهای هوشمند