تحلیل تطبیقی میان مقررات حقوقی ساخت و ساز و اصول طراحی پایدار

تحلیل تطبیقی میان مقررات حقوقی ساخت و ساز و اصول طراحی پایدار

احمد میرزامحمدی1 آرش کریمی2

1) دانشجوی دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز ( ارس )
2) فارغ اتحصیل رشته حقوق دانشگاه آزاد اسلامی

کد IOI مقاله : AAHF-ABCACD
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    توسعه پایدار در صنعت ساخت و ساز به یکی از الزامات اساسی جهانی تبدیل شده است، با این حال، اجرای مؤثر آن نیازمند یک چارچوب حقوقی منسجم است. این مقاله به تحلیل تطبیقی میان مقررات حقوقی حاکم بر ساخت و ساز در ایران و اصول کلیدی طراحی پایدار معماری می پردازد. هدف اصلی، شناسایی میزان همسویی و شکافهای موجود میان این دو حوزه است. روش تحقیق مورد استفاده، توصیفی-تحلیلی با رویکرد مطالعه اسنادی و تطبیقی است که با بررسی قوانین ملی، آیین نامه ها و استانداردهای بین المللی پایداری انجام شده است. یافته های کلیدی نشان میدهد که در حالی که مقررات ملی ساختمان )مانند مباحث مربوط به انرژی( گامهایی در جهت پایداری برداشته اند، خلأهای قانونی قابل توجهی در حوزه هایی نظیر مدیریت منابع آب، کاهش ضایعات ساختمانی و ارزیابی چرخه عمر ساختمان وجود دارد. نتیجه گیری اصلی این است که مقررات موجود اغلب بر حداقل های ایمنی و کارایی تمرکز دارند و رویکرد جامعی برای دستیابی به اهداف بلندمدت پایداری اتخاذ نکرده اند. برای تسریع در دستیابی به معماری پایدار، نیاز به بازنگری و به روزرسانی نظام حقوقی ساخت و ساز ضروری است.

کلمات کلیدی : توسعه پایدار حقوق اصول ساخت و ساز معماری مقررات ساختمان