تجارب طراحی دراقلیم گرم و خشک با رویکرد حل مسئله

تجارب طراحی دراقلیم گرم و خشک با رویکرد حل مسئله

محمد حسین برشدی1 محمد علی کاظم زاده رائف2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد، مؤسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان، ایران، اهواز
2) استادیارگروه آموزشی مهندسی معماری، مؤسسه آموزش عالی جهاد دانشگاهی خوزستان، ایران، اهواز

کد IOI مقاله : AAHF-ABCDCH
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    چکیده : معماری بومی ایران در طول تاریخ، با اتکا بر شناخت عمیق شرایط اقلیمی و بهره گیری هوشمندانه از عناصر طبیعی، راهکارهای متنوع و پایداری را برای تأمین آسایش حرارتی و بهینه سازی مصرف انرژی ارائه داده است. اقلیم گرم و خشک بخش وسیعی از فالت مرکزی ایران را دربر میگیرد و به دلیل ویژگی های خاص آب و هوایی همچون شدت تابش خورشید، اختلاف زیاد دمای شب و روز، رطوبت پایین، بارندگی اندک، وزش بادهای گرم و وجود گرد و غبار، همواره چالش های متعددی را در فرآیند طراحی معماری ایجاد کرده است. این مقاله با رویکرد مسئله محور، به بررسی تجارب طراحی در اقلیم گرم و خشک ایران پرداخته و تلاش میکند نشان دهد که چگونه معماری سنتی و بومی توانسته است پاسخهای مؤثری به عوامل مخل اقلیمی ارائه دهد. طبق یافته های تحقیق، فرم های درونگرا، استفاده از حیاط مرکزی، دیوارهای ضخیم، ارتفاع مناسب فضاها، سقف های گنبدی و طاقدار، و بازشو های محدود و کنترل شده، از مهمترین راهکارهای معماری در این اقلیم به شمار میروند. این عناصر با ایجاد سایه، ذخیره و تأخیر حرارتی، کاهش نفوذ تابش مستقیم خورشید و بهبود جریان هوا، نقش مؤثری در تعدیل شرایط حرارتی فضاهای داخلی ایفا میکنند. همچنین نمونه هایی از دستاورد های شاخص معماری اقلیم گرم و خشک، از جمله حیاط مرکزی، آب انبارها و ساباط ها، به عنوان الگوهای موفق سازگاری با اقلیم معرفی شده اند. در نهایت می توان اذعان داشت که بازخوانی و به رهگیری آگاهانه از اصول معماری بومی میتواند در طراحی معاصر، به ویژه در راستای توسعه پایدار و کاهش مصرف انرژی، نقش کلیدی ایفا کند. روش تحقیق این نوشتار توصیفی تحلیلی با امکان بهره گیری از منابع کتابخانه ای و وبسایت های تخصصی مرتبط با موضوع بوده است

کلمات کلیدی : اقلیم گرم و خشک معماری همساز با اقلیم مسأله در طراحی فرآیند طراحی در معماری