بررسی رابطه بین تاب آوری شهری و پایداری شهری: ماهیت، روابط و افق های پیش رو

بررسی رابطه بین تاب آوری شهری و پایداری شهری: ماهیت، روابط و افق های پیش رو

رسول افسری1 محسن عباس نژاد جلوگیر2

1) استادیار، گروه پدافند غیرعامل، دانشکده پدافند غیرعامل، دانشگاه عالی دفاع ملی، تهران، ایران
2) دانشجوی دکتری، گروه جغرافیای انسانی و برنامه ریزی، دانشکده جغرافیا، دانشگاه تهران، تهران، ایران،

کد IOI مقاله : AAHF-ABDZHE
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    با ورود به عصر شهرنشینی فزاینده و شکل گیری بحران های جهانی همچون تغییرات اقلیمی، رابطه انسان و محیط در مقیاس های مختلف تحت تاثیر قرار گرفته و وضعیت تاب آوری و پایداری شهرها نیازمند توجه هرچه بیشتر است. امروزه تاب آوری و پایداری شهرها هم در محافل علمی و هم در عرصه های سیاستگذاری تلاش های بسیاری را به خود جلب کرده است. به دلیل پیچیدگی های موجود، در ادبیات علمی تاکنون همپوشانی ها و تفاوت هایی بین این دو مفهوم شناسایی شده است. هدف از این تحقیق، بررسی ویژگی های تاب آوری و پایداری شهری و همچنین شناسایی روابط احتمالی میان این دو مفهوم در قالب پیوندها و گسست ها است تا با شناخت گسست ها و چالش ها و با تکیه بر پیوندها بتواند مسیری را جهت حرکت شهر به سوی توسعه پایدار پیشنهاد نماید. تحقیق حاضر از نظر ماهیت توصیفی و تحلیلی است. داده های این تحقیق از نوع کیفی و شامل بررسی و تحلیل اسناد و منابع علمی است که به روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد باوجود گسست ها و چالش ها در رابطه بین این دو مفهوم، همپوشانی ها و پیوندهای امیدبخشی نیز وجود دارد. یافته های تحقیق نشان میدهد در سال‌های اخیر تاب آوری به‌عنوان یکی از اجزای مهم پایداری تکامل یافته است و مطمئن‌ترین مسیر برای دستیابی به مزایای بلندمدت پایداری افزایش تاب‌آوری است. تحقیق حاضر استدلال می کند که توسعه شهری عقلانی تنها زمانی حاصل می‌شود که هم تاب آور و هم پایدار باشد.

کلمات کلیدی : توسعه پایدار تاب آوری شهری پایداری شهری شهر عصر شهری توسعه شهری