تقاطع هنر و مهندسی در معماری بایونیک: خلق هویت بصری شهرهای مدرن و ارتقای کیفیت زندگی

تقاطع هنر و مهندسی در معماری بایونیک: خلق هویت بصری شهرهای مدرن و ارتقای کیفیت زندگی

علی داعی1 هدی رضائی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری داخلی، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2) دانش‌آموخته کارشناسی ارشد پژوهش هنر، مؤسسه غیرانتفاعی مارلیک، نوشهر، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ABEBGK
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    امروزه با افزایش روزافزون جمعیت شهری، نیاز به طراحی فضاهایی که هم از نظر زیبایی‌شناختی جذاب و هم از نظر عملکردی کارآمد باشند، بیش از پیش احساس می‌شود. معماری بایونیک به عنوان رویکردی نوین، از طبیعت الهام می‌گیرد و تلفیقی از هنر و مهندسی را ارائه می‌دهد. این پژوهش به بررسی چگونگی تأثیر معماری بایونیک بر خلق هویت بصری در شهرهای مدرن و ارتقای کیفیت زندگی شهروندان می‌پردازد. یافته‌ها نشان می‌دهد که ساختمان‌های الهام‌گرفته از طبیعت، با ایجاد نمادهای بصری منحصر به فرد، به هویت‌بخشی شهرها کمک می‌کنند و با شکستن یکنواختی معماری مدرن، حس آرامش و هماهنگی را منتقل می‌کنند. همچنین، این نوع معماری از طریق اثر بیوفیلیا، بهبود سلامت روانی، بهینه‌سازی مصرف انرژی و تقویت تعامل اجتماعی، کیفیت زندگی ساکنان را ارتقا می‌بخشد. با وجود چالش‌های فنی و اقتصادی، معماری بایونیک مسیری امیدوارکننده برای ساختن شهرهایی زیبا، پایدار و قابل زندگی در آینده ارائه می‌دهد.

کلمات کلیدی : معماری بایونیک طراحی شهری هویت بصری بیوفیلیا پایداری زیست‌تقلیدی