فرم‌های بایونیک در طراحی داخلی تطبیقی: رویکردی نوین برای ارتقای سلامت روانی و کارایی فضا

فرم‌های بایونیک در طراحی داخلی تطبیقی: رویکردی نوین برای ارتقای سلامت روانی و کارایی فضا

علی داعی1 هدی رضائی2

1) دانشجوی کارشناسی ارشد معماری داخلی، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
2) دانش‌آموخته کارشناسی ارشد پژوهش هنر، مؤسسه غیرانتفاعی مارلیک، نوشهر، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ABEBHZ
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    امروزه با افزایش زندگی شهری و دور شدن انسان از طبیعت، نیاز به طراحی فضاهایی که هم زیبایی‌شناسی طبیعی داشته باشند و هم با نیازهای متغیر کاربران تطبیق پیدا کنند، بیش از پیش احساس می‌شود. پژوهش حاضر به بررسی تأثیر فرم‌های بایونیک (الهام‌گرفته از طبیعت) در طراحی داخلی تطبیقی بر ارتقای سلامت روانی و کارایی فضا می‌پردازد. در این تحقیق، ابتدا مبانی نظری معماری بیوفیلیک، طراحی تطبیقی و روانشناسی محیط بررسی شد و سپس پنج پروژه معماری جهانی که هر دو رویکرد را ترکیب کرده‌اند، مورد تحلیل قرار گرفت. روش تحقیق توصیفی-تحلیلی با رویکرد موردکاوی است. نتایج نشان می‌دهد که ترکیب این دو رویکرد نه‌تنها موجب کاهش استرس و افزایش آرامش روانی ساکنین می‌شود، بلکه با ایجاد فضاهای انعطاف‌پذیر، بهره‌وری و کارایی فضا را نیز افزایش می‌دهد. همچنین، یافته‌ها نشان می‌دهد که فرم‌های بایونیک در این پروژه‌ها تنها جنبه تزئینی نداشته‌اند، بلکه با عملکرد تطبیقی فضا نیز هماهنگ بوده‌اند. یافته‌های این پژوهش می‌تواند راهنمایی برای معماران و طراحان داخلی در خلق فضاهای سالم‌تر و کارآمدتر باشد.

کلمات کلیدی : معماری بیوفیلیک طراحی تطبیقی فرم‌های بایونیک سلامت روانی روانشناسی محیط