ادراک و تجربه زیسته در منظر شهری هوشمند: نقش میانجی‌گری فناوری در شکل‌گیری تجربه فضایی شهر

ادراک و تجربه زیسته در منظر شهری هوشمند: نقش میانجی‌گری فناوری در شکل‌گیری تجربه فضایی شهر

رضا کسروی1

1) استادیار گروه معماری منظر، دانشکده معماری، دانشگاه تهران، تهران، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ABFCDC
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    گسترش فناوری‌های هوشمند در محیط‌های شهری، تجربه زیسته و ادراک انسان از فضا را دستخوش تغییرات جدی کرده است. در حالی که رویکردهای رایج در توسعه شهرهای هوشمند عمدتاً بر جنبه‌های فنی، مدیریتی و داده‌محور تمرکز دارند، ابعاد پدیدارشناسانه و ادراک بدنمند شهروندان در این فضاها کمتر مورد توجه قرار گرفته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر فناوری‌های شهری بر ادراک و حس حضور انسان، به تحلیل نسبت میان بدن، فناوری و تجربه فضایی می‌پردازد. این تحقیق با روش کیفی و تفسیری، بر این فرضیه استوار است که میانجی‌گری بیش از حد فناوری‌های هوشمند می‌تواند منجر به تقلیل تجربه چندحسی به تجربه‌ای بصری و اطلاعاتی شود. یافته‌های اولیه نشان می‌دهد که حفظ پیوند میان کالبد فیزیکی و لایه‌های دیجیتال شهر برای ارتقای کیفیت تجربه زیسته ضرورت دارد. این پژوهش بر اهمیت بازتعریف مفهوم «حضور» در شهرهای معاصر تأکید کرده و چارچوبی برای درک عمیق‌تر رابطه انسان و فناوری در محیط‌های شهری فراهم می‌آورد.

کلمات کلیدی : ادراک بدنمند تجربه زیسته شهر هوشمند فضای شهری هیبریدی میانجی‌گری فناوری