ارتباطات؛ پیشران طرحواره تاب آوری در نگهداشت پذیری شهرها در زمان بحران

ارتباطات؛ پیشران طرحواره تاب آوری در نگهداشت پذیری شهرها در زمان بحران

جمشید آراسته1 محمدرضا قائدی2 اسحاق اکبری3

1) استادیار گروه هنر و علوم ارتباطات، دانشکده هنر، موسسه آموزش عالی ارم، شیراز، ایران
2) دانشیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران
3) پژوهشگر ارشد حقوق خصوصی، دانشکده حقوق، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

کد IOI مقاله : AAHF-ABFDAG
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    بیش از نیمی از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می‌کنند و شهرها را به موتورهای رشد ملی در هر کشوری تبدیل کرده اند.از این رو شهرها از نظام‌ها و ظرفیت‌های حاکمیتی پویایی برخوردار هستند که برای بقا نیازمند افزایش ظرفیت کنشگری در برابر تحولات روزمره هستند. جهانی شدن، تغییرات اقلیمی، زلزله و شرایط اضطراری ناشی از خطرات دست ساخته بشر، به طور فزاینده‌ای بر مردم فشار وارد می‌کنند و رفاه شهرها را تهدید می‌کنند. در این شرایط، ایمن‌تر کردن شهرها به عنوان یک چالش بلندمدت، اکنون در برابر حکمران شهری قرار گرفته است. توسعه ظرفیت نگهداشت پذیری شهرها در زمان بحران می تواند قوام و ماندگاری آنها در برابر بحران ها و پیشامدها را تقویت کند و زیست پذیری بهتری به کالبد شهری ببخشد. از جمله ابزارهای توسعه ظرفیت شهرها، توسعه ظرفیت ذاتی موجود در شهرها در زمان بحران مثل سهم بخشی به ذینفعان در جهت تکمیل روند چهارگانه طرحواره تاب آوری به مدد نظام ارتباطات است. این پژوهش به شیوه توصیفی-تحلیلی در پی تدوین فرایندی ارتباطی جهت پشتیبانی، تسهیل، تکمیل و تعمیق فرآیندها و کارمایه های نهاد ارتباطات و رسانه است. نتایج نشان می دهد که یک شهر قادر به بسندگی تاب‌آوری خود، بر اساس یک فرآیند درون‌زاست. در صورت عدم مشارکت ذینفعان،در بحران ها، خدمات اضطراری ناهماهنگ، ظرفیت واکنش سریع و آمادگی مدیران را کاهش می‌دهد.

کلمات کلیدی : ارتباطات بحران حکمران شهری طرحواره تاب آوری نگهداشت شهری