مروری بر کاربرد فناوریهای نوین در پایش هوشمند روسازی معابر و اولویتبندی عملیات نگهداری شهری
مروری بر کاربرد فناوریهای نوین در پایش هوشمند روسازی معابر و اولویتبندی عملیات نگهداری شهری
محمدرضا عین الهی1
1) لیسانس مهندسی عمران-عمران دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، پست سازمانی رئیس اداره عمرانی
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABFFBH
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
نگهداری روسازی معابر شهری در سالهای اخیر از یک فعالیت واکنشی و مبتنی بر بازدیدهای دورهای به مسئلهای دادهمحور، چندمعیاره و وابسته به فناوریهای هوشمند تبدیل شده است. رشد سریع حسگرهای کمهزینه، تلفنهای هوشمند، سامانههای تصویربرداری خودرویی، پهپادها، شبکههای حسگر بیسیم، اینترنت اشیا، سامانههای اطلاعات مکانی و الگوریتمهای یادگیری ماشین، امکان پایش پیوستهتر و عینیتر وضعیت روسازی را فراهم کرده است. بااینحال، ارزش مدیریتی این فناوریها تنها زمانی آشکار میشود که دادههای خام به شاخصهای قابل اعتماد وضعیت، پیشبینی خرابی، و اولویتهای اجرایی نگهداری تبدیل شوند. این مقاله با رویکرد مرور روایی ـ نقشهنگارانه، ادبیات فارسی و بینالمللی مرتبط با پایش هوشمند روسازی و اولویتبندی عملیات نگهداری شهری را بررسی میکند. تمرکز مقاله بر پیوند میان لایه فناوری و لایه تصمیمگیری است؛ یعنی اینکه چگونه دادههای تصویری، ارتعاشی، مکانی و سازهای میتوانند در کنار معیارهایی مانند شدت خرابی، حجم ترافیک، ایمنی، هزینه چرخه عمر، عدالت فضایی، اثرات زیستمحیطی و قابلیت اجرای شهری به تصمیمهای نگهداری قابل دفاع تبدیل شوند. یافتهها نشان میدهد فناوریهای نوین اگرچه دقت، سرعت و پوشش پایش را افزایش دادهاند، اما هنوز با چالشهایی مانند انتقالپذیری مدلها میان شهرها، کیفیت برچسبگذاری، کالیبراسیون حسگرها، ناهمگنی دادهها، ضعف در سنجش شدت خرابی، و شکاف نهادی میان تولید داده و تصمیمگیری روبهرو هستند. مقاله در پایان، چارچوبی مفهومی برای استقرار سامانه پایش هوشمند و اولویتبندی نگهداری شهری پیشنهاد میکند که در آن داده، مدل، قضاوت کارشناسی و محدودیتهای اجرایی بهصورت چرخهای و قابل بازبینی به هم متصل میشوند.
کلمات کلیدی : پایش هوشمند روسازی نگهداری معابر شهری مدیریت روسازی اینترنت اشیا یادگیری عمیق اولویتبندی نگهداری سامانه اطلاعات مکانی بهینهسازی چندمعیاره