تحلیل نقش دادههای مکانی و حسگرهای شهری در مدیریت هوشمند ترافیک و تصمیمگیری عمرانی شهرداریها
تحلیل نقش دادههای مکانی و حسگرهای شهری در مدیریت هوشمند ترافیک و تصمیمگیری عمرانی شهرداریها
مهدی شیدائی1
1) لیسانس عمران دانشگاه آزاد اسلامی تبریز، پست سازمانی تخلفات ساختمانی
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABFFEA
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
رشد شهرنشینی، افزایش سفرهای روزانه، فرسودگی زیرساختهای حملونقل و محدودیت منابع مالی شهرداریها باعث شده است که تصمیمگیری شهری دیگر نتواند صرفاً بر تجربه مدیریتی، برداشتهای مقطعی یا آمارهای دیرهنگام تکیه کند. دادههای مکانی و حسگرهای شهری، اگر در قالب یک نظام حکمرانی دادهمند و قابل اتکا سازماندهی شوند، میتوانند پیوندی عملی میان پایش لحظهای ترافیک، تحلیل الگوهای فضایی، اولویتبندی پروژههای عمرانی و ارزیابی پیامدهای مداخلههای شهری ایجاد کنند. مسئله اصلی این مقاله آن است که داده و حسگر، به خودی خود، شهر را هوشمند نمیکنند؛ ارزش آنها زمانی آشکار میشود که در چرخه تصمیمگیری شهرداری، از مرحله تشخیص مسئله تا طراحی، اجرا، پایش و اصلاح سیاستها، به کار گرفته شوند. این مقاله با رویکرد مرور نقشهبردار و سنتز روایی ـ مضمونی، ادبیات علمی فارسی و لاتین را درباره دادههای مکانی، زیرساخت داده مکانی، حسگرهای ترافیکی، تحلیلهای پیشبین، سیستمهای پشتیبان برنامهریزی و حکمرانی شهر هوشمند بررسی میکند. یافتهها نشان میدهد که مطالعات جهانی عمدتاً بر معماری داده، اینترنت اشیا، کلانداده، مدلهای پیشبینی و کنترل تطبیقی ترافیک متمرکزند، در حالی که بخش مهمی از ادبیات فارسی بیشتر بر کاربرد GIS، مکانیابی خدمات و تحلیلهای چندمعیاره در تصمیمگیری شهری تأکید دارد. شکاف اصلی، نه کمبود ابزار تحلیلی، بلکه ضعف اتصال نهادی میان دادههای عملیاتی ترافیک و تصمیمهای عمرانی بلندمدت است. مقاله در پایان، چارچوبی مفهومی و معماری پیشنهادی برای شهرداریهای دادهمحور ارائه میکند که بر یکپارچگی داده، کیفیتسنجی، حفظ حریم خصوصی، قابلیت تفسیر مدلها و ارزیابی پس از اجرا تأکید دارد.
کلمات کلیدی : دادههای مکانی حسگرهای شهری مدیریت هوشمند ترافیک زیرساخت داده مکانی سیستم پشتیبان تصمیم شهرداری حکمرانی داده تصمیمگیری عمرانی