اثرات هوش مصنوعی بر طراحی مجتمع‌های مسکونی

اثرات هوش مصنوعی بر طراحی مجتمع‌های مسکونی

احمد میرزامحمدی1

1) دانشجوی دکتری معماری دانشگاه آزاد اسلامی تبریز ( ارس )

کد IOI مقاله : AAHF-ABFFKF
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    فنی ساده، نقش بازتعریف‌کننده‌ای در بهینه‌سازی عملکرد ساختمان‌ها ایفا می‌کند. این پژوهش با بررسی نقش هوش مصنوعی در طراحی مجتمع‌های مسکونی، به تحلیل قابلیت‌های این فناوری در پردازش داده‌های چندبعدی، شبیه‌سازی‌های اقلیمی و ارتقای کیفیت زندگی ساکنین می‌پردازد. یافته‌های حاصل از منابع معتبر علمی نشان می‌دهد که ادغام مدل‌های یادگیری ماشین و شبکه‌های عصبی مصنوعی در فرآیند طراحی، امکان بهینه‌سازی دقیق مصرف انرژی، پیش‌بینی الگوهای تهویه طبیعی و تطبیق ساختار بنا با شرایط اقلیمی متغیر را فراهم آورده است. علاوه بر جنبه‌های فنی، کاربرد هوش مصنوعی در طراحی خانه‌های هوشمند از طریق تحلیل الگوهای رفتاری ساکنین، منجر به شخصی‌سازی محیط زیست مسکونی و افزایش بهره‌وری عملیاتی شده است. همچنین، پیوند میان هوش مصنوعی و برنامه‌ریزی شهری نشان می‌دهد که رویکردهای مبتنی بر داده‌های کلان (Big Data) می‌توانند در دستیابی به معماری پایدار و کاهش هزینه‌های ساخت‌وساز نقشی حیاتی ایفا کنند. این مقاله با مرور نظام‌مند پژوهش‌های اخیر، بر این نکته تأکید دارد که همسویی فناوری‌های هوشمند با اصول طراحی بومی و زیست‌محیطی، زمینه‌ساز توسعه مجتمع‌های مسکونی دیجیتال و منعطف خواهد بود که در نهایت نه تنها کیفیت کالبدی بنا، بلکه تعاملات اجتماعی و پایداری محیطی را نیز ارتقا می‌بخشد.»

کلمات کلیدی : طراحی مجتمع مسکونی معماری بهینه‌سازی طراحی تحلیل سایت طرح واحد مسکونی پایداری ساختمان هوشمند طراحی پارامتریک الگوریتم‌های ژنتیک یادگیری ماشین