چارچوب نظری یکپارچهسازی هوش مصنوعی مولد در استودیوهای طراحی معماری: از تدوین برنامه تا طراحی شماتیک
چارچوب نظری یکپارچهسازی هوش مصنوعی مولد در استودیوهای طراحی معماری: از تدوین برنامه تا طراحی شماتیک
کامران جواهری1 هانا اعوانی2
1) گروه معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران،
2) گروه معماری، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران،
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABFGAF
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
پژوهش حاضر با هدف تدوین و اعتبارسنجی چارچوبی نظری یکپارچه برای استفاده از هوش مصنوعی مولد در تمام مراحل طراحی معماری از تدوین برنامه تا طراحی شماتیک انجام شده است. علیرغم رشد سریع ابزارهای هوش مصنوعی مولد در سالهای اخیر، ادبیات موجود فاقد چارچوبی است که بتواند شکاف نظری میان خروجی ماشین و منطق طراحی معمار را پر کند. این پژوهش با بهرهگیری از رویکرد طراحی پژوهش عملیاتی و مطالعه دو پروژه معماری واقعی با پیچیدگی متفاوت، چارچوب چهارفازی AIPD را معرفی و آزمون کرده است. یافتهها نشان میدهند که چارچوب پیشنهادی قادر است هر سه شکاف نظری اصلی (شکاف ترجمه از برنامه به سازمان فضایی، شکاف بازخورد بینا-مقیاسی و شکاف قضاوت کیفی) را پوشش دهد. در پروژه با پیچیدگی پایین، عملکرد چارچوب برابر یا بهتر از فرایند دستی متداول بود و در پروژه با پیچیدگی بالا، همان سطح کیفی در زمان بسیار کوتاهتری حاصل شد. مهمترین دستاورد نظری این پژوهش، اثبات امکانپذیری طراحی مشارکتی انسان-ماشین در معماری مشروط به سه شرط است: وجود لایه میانی ماتریس همجواری، شبیهسازی بازخورد بینا-مقیاسی توسط عامل بازخورد، و واگذاری کامل قضاوت نهایی به معمار انسانی. این یافتهها پیامدهای مستقیمی برای دفاتر معماری، توسعهدهندگان نرمافزار و برنامههای آموزش معماری دارد. پژوهش حاضر نشان میدهد که هوش مصنوعی مولد معماری را از بین نمیبرد، بلکه آن را چنان دگرگون میکند که نقش معمار از «سازنده فرم» به «داور منتخب امکانها» تغییر مییابد.
کلمات کلیدی : کلیدواژگان هوش مصنوعی مولد طراحی معماری تدوین برنامه معماری طراحی شماتیک تعامل انسان ماشین چارچوب نظری یکپارچه