بررسی نقش برندینگ فرهنگی در گذار از مدیریت عمرانی به مدیریت فرهنگی در شهر اصفهان (از منظر شهروندان منطقه 5 ، 6 ، 7 و 14شهرداری اصفهان)
بررسی نقش برندینگ فرهنگی در گذار از مدیریت عمرانی به مدیریت فرهنگی در شهر اصفهان (از منظر شهروندان منطقه 5 ، 6 ، 7 و 14شهرداری اصفهان)
فهیمه جعفرپیشه1 عباس سعادت2 آزاده حاجیان حسین آبادی3
1) کارشناس علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه اصفهان، کارمند شهرداری اصفهان، کتابخانه مرکزی
2) استادیار، گروه مهندسی پزشکی، واحد اصفهان(خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3) کارشناسی ارشد مدیریت اطلاعات، دانشگاه اصفهان، کارمند شهرداری اصفهان، کتابخانه مرکزی.
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABGBDH
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
مدیریت شهرهای تاریخی نیازمند گذار از رویکردهای صرفا عمرانی و ساخت و ساز به رویکردهای معناگرا و فرهنگی است. این مقاله با هدف تبیین نقش برندینگ فرهنگی و نمادسازی در مدیریت شهری تدوین شده است. این پژوهش نشان داد که نقش برندینگ فرهنگی بر مدیریت شهر اصفهان، در گذار از مدیریت عمرانی به مدیریت فرهنگی، تأثیر مثبت و معناداری دارد. این تأثیر مثبت در کلیه فرضیه های پژوهش (شامل تأثیر برندینگ فرهنگی بر هویت فرهنگی شهر اصفهان، تأثیر برندینگ فرهنگی بر تصویر ذهنی و جذابیت شهر اصفهان، تآثیرمشارکت شهروندان در برندینگ فرهنگی، و نیز تأثیر برندینگ فرهنگی بر حس تعلق به شهر و تقویت گردشگری شهری و در نهایت گذار از مدیریت عمرانی به مدیریت فرهنگی و کمک به توسعه پایدار شهر) مشاهده شد. این مقاله با تمرکز بر شهر اصفهان استدلال می¬کند که نمادسازی صحیح و پیاده سازی استراتژی¬های برندینگ فرهنگی می¬تواند منجر به افزایش سرمایه نمادین و ارتقای توان اقتصادی از طریق برندینگ شهری و گردشگری شود و تأکید می¬کند که مدیران شهری باید از مدیران عمرانی به کنش گران فرهنگی تبدیل شوند و برای نیل به این منظور راهکارهای عملی و پیشنهاداتی ارائه می¬گردد.
کلمات کلیدی : برندینگ فرهنگی مدیریت شهری کنش گری فرهنگی نمادسازی برندینگ شهری