بازآفرینی بافت های فرسوده شهری با تأکید بر احیای معماری و ارتقای سلامت از طریق طراحی فضاهای مسکونی

بازآفرینی بافت های فرسوده شهری با تأکید بر احیای معماری و ارتقای سلامت از طریق طراحی فضاهای مسکونی

نونا نعمتی1

1) نونا نعمتی، کارشناسی ارشد معماری، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشمر، کاشمر

کد IOI مقاله : AAHF-ABGBHZ
محل انتشار : کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
    پژوهش حاضر با تحلیل بازآفرینی بافت های فرسوده شهری با تأکید بر احیای معماری و ارتقای سلامت از طریق طراحی فضاهای مسکونی انجام شده است. این پژوهش کیفی- اکتشافی بوده و تجزیه و تحلیل داده ها با روش تحلیل تم انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل متخصصان معماری و طراحی مسکن، بهسازی و نوسازی بافت های فرسوده و متخصصان سلامت محیط است. روش نمونه گیری به صورت گلوله برفی بوده و محقق طی مصاحبه نیمه ساختاریافته با 13 نفر از خبرگان به اشباع نظری دست یافته است. یافته ها در قالب پنج تم اصلی و ده تم فرعی قابل صورت بندی است: (۱) ارتقای سلامت جسمی از طریق طراحی سلامت محور مسکن (کیفیت محیط داخلی و آسایش فیزیکی؛ ایمنی، پیشگیری از حادثه و دسترس پذیری)، (۲) سلامت روان و کیفیت تجربه زیستن (آرامش، حریم و کنترل پذیری؛ پیوند با طبیعت و سرزندگی)، (۳) احیای معماری و هویت مکانی (تداوم الگوهای بومی و ارزش های محلی؛ کیفیت فضایی معاصرِ همساز)، (۴) عدالت فضایی و حکمرانی مشارکتی (مشارکت و اعتمادسازی؛ پایداری سکونت و کاهش جابه جایی اجباری) و (۵) یکپارچگی محله- مسکن برای سلامت (پیاده مداری و ایمنی دسترسی؛ فضاهای نیمه عمومی و همسایگی سالم). بازآفرینی موفق زمانی محقق می شود که مسکن به مثابه زیرساخت سلامت در پیوند با شبکه فضایی محله و با سازوکارهای عدالت محور و مشارکتی بازتعریف گردد، به گونه ای که همزمان کیفیت محیط داخلی، امنیت و دسترس پذیری، آرامش و تعلق، و تداوم هویت معماری ارتقا یابد و از پیامدهای طرد و جابه جایی ساکنان جلوگیری شود.

کلمات کلیدی : بازآفرینی شهری بافت فرسوده شهری احیای معماری سلامت روان طراحی مسکن