بازخوانی مؤلّفههای معماری بومی ایران در تحقّق اصول معماری پایدار
بازخوانی مؤلّفههای معماری بومی ایران در تحقّق اصول معماری پایدار
حسین حمزوی1
1) عضو هیأت علمی تمام وقت و مدیر گروه آموزشی مهندسی معماری دانشگاه آزاد اسلامي واحد لامرد، ایران
کد IOI مقاله
:
AAHF-ABGGAK
محل انتشار :
کنفرانس ملی فناوری های معماری و هنر، شهر هوشمند، صنایع نرم وخلاق و فرهنگ فناوری (icact.ir)
چکیده :
گسترش مصرف انرژی، تخریب منابع طبیعی و افزایش چالشهای زیستمحیطی موجب شده است که معماری پایدار به یکی از مهمترین رویکردهای طراحی در جهان معاصر تبدیل شود. در این میان، بررسی تجارب ارزشمند معماری سنّتی ایران میتواند زمینه مناسبی برای دستیابی به راهکارهای بومی و کمهزینه در تحقّق اهداف توسعه پایدار فراهم آورد. پژوهش حاضر با هدف تبیین ارتباط میان اصول معماری سنّتی ایران و شاخصهای معماری پایدار انجام شده است. روش تحقیق از نوع توصیفی ـ تحلیلی بوده و اطلاعات مورد نیاز از طریق مطالعات کتابخانهای و بررسی اسناد علمی گردآوری شده است. نتایج پژوهش نشان میدهد بسیاری از ویژگیهای معماری سنّتی ایران از جمله استفاده از مصالح بومی، سازماندهی اقلیمی فضاها، بهرهگیری از حیاط مرکزی، بادگیرها، فضاهای نیمهباز و سامانههای طبیعی تهویه با اصول معماری پایدار همخوانی دارند. این راهکارها ضمن کاهش مصرف انرژی و استفاده بهینه از منابع طبیعی، موجب افزایش آسایش حرارتی، ارتقای کیفیّت محیط زندگی و حفظ هویت فرهنگی میشوند. یافتههای پژوهش بیانگر آن است که بازتفسیر اصول معماری سنّتی ایران میتواند به عنوان الگویی مؤثر در طراحی معماری معاصر و تحقّق توسعه پایدار مورد استفاده قرار گیرد.
کلمات کلیدی : معماری پایدار معماری سنّتی ایران توسعه پایدار معماری بومی پایداری محیطی